II OZ 449/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. i S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 239/05 o odmowie przyznania G. i S. P. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. i S. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 listopada 2004 r., Zn. [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił G. i S. P. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Inowrocławskich Zakładów Chemicznych [...]. w Inowrocławiu na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2006 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że sytuacja majątkowa skarżących, którzy mają dochód stały 3.596, 52 zł. posiadają mieszkanie o pow. 72m² i nieruchomość rolną o pow. 2,46 ha, pozwala na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Mogą to zrobić bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny, która jest trzyosobowa. W zażaleniu na to postanowienie G. i S. P. podali, iż nie zgadzają się, gdyż ich wniosek z dnia 17 grudnia 2005 r. dotyczył prawa pomocy w zakresie całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżących nie ma usprawiedliwionych podstaw. S. i G. małż. P. są uczestnikami postępowania sądowego, toczącego się ze skargi Inowrocławskich Zakładów Chemicznych "[...]. w Inowrocławiu" na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 kwietnia 2005 r. Po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2005 r. złożyli wniosek o prawo pomocy w zakresie częściowym o ustanowienie adwokata z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 53 akt). Nie polega na prawdzie oświadczenie skarżących, podniesione w zażaleniu, jakoby domagali się prawa pomocy w całkowitym zakresie. Skarżący nie kwestionują ustaleń Sądu, co do ich sytuacji rodzinnej i majątkowej ustalonej przez Sąd w oparciu o ich oświadczenia w nadesłanym formularzu. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, bądź żadnych, bądź nawet częściowych. Na wnioskodawcach ciąży Sygn. akt II OZ 449/06 obowiązek wykazania, iż znajdują się w stanie materialnym uprawniającym ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W przedmiotowej sprawie, ani we wniosku, ani w zażaleniu skarżący nie wykazali istnienia takich okoliczności, które pozwalałyby na skuteczne zakwestionowanie oceny dokonanej przez Sąd I instancji, co do sytuacji materialnej strony skarżącej i możliwości pokrycia kosztów adwokata. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.