II OZ 48/22

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2022-02-10

Skład orzekający: Grzegorz Czerwiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika po terminie, który upłynął 25 sierpnia 2021 r., a faktycznie złożona 26 sierpnia 2021 r., powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie orzekł o odrzuceniu skargi. Skarga została wniesiona po terminie, który upływał 25 sierpnia 2021 r., co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. S. i M. S. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. o nałożeniu grzywny, uznając ją za wniesioną po terminie. Skarżący wnieśli zażalenie, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i twierdząc, że skarga została wniesiona w terminie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. i M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 584/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. S. i M. S. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z 2 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 584/21 odrzucił skargę J. S. i M. S. (dalej jako skarżący) na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia tj. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd mając na uwadze treść art. 53 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a., wskazał, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżących 26 lipca 2021 r. Tym samym termin do wniesienia skargi upływał dla skarżących 25 sierpnia 2021 r. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. tj. 26 sierpnia 2021 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie (k. 11 akt). Wobec powyższego Sąd uznał, że skargę stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało odrzucić. Skarżący zaskarżyli powyższe postanowienie w całości, domagając się jego uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący zarzucają, że Sąd naruszył art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo że przesłanki jej odrzucenia nie istniały i skarga została wniesiona w terminie. W uzasadnieniu wskazano, że naruszono art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., co spowodowało bezpodstawne odrzucenie skargi. Zasadne zatem jest uchylnie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W okolicznościach sprawy Sąd I instancji słusznie orzekł o odrzuceniu skargi skarżących na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Jak bowiem stanowi art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. Zatem mając na uwadze okoliczność doręczenia pełnomocnikowi skarżących zaskarżonego postanowienia P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w dniu 26 lipca 2021 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia zawarte w aktach administracyjnych (zpo k. 21 akt administracyjnych) przyjąć należało, ze termin do wniesienia skargi upływał 25 sierpnia 2021 r. Złożenie skargi do WSA w Gdańsku za pośrednictwem organu w dniu 26 sierpnia 2021 r. co wynika z daty stempla pocztowego (k. 11 akt sądowych) nastąpiło już po terminie z art. 53 § 1 P.p.s.a. i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę taką należało odrzucić, co niniejszym uczynił Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Nie sposób zatem przyjąć jak zarzucają skarżący w zażaleniu, że Sąd I instancji naruszył art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Skarga została wniesiona po terminie a wobec tego stosownie do ww. przepisu podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło