II OZ 513/10

Dnia 9 czerwca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2010 r., VII SA/Wa 113/10, o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia z dnia 1 marca 2010 r., VII SA/Wa 113/10, oddalił wniosek K. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że skarżący nie wykazał, iż w wypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] sierpnia 2009r. (stwierdzającej nieważność pozwolenia na budowę) może zaistnieć znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, ponieważ brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku. K. K. w zażaleniu na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, podniósł, że uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę, w sytuacji wykonania budynku w całości, grozi powstaniem nakazu rozbiórki całości lub części budynku. Spowoduje to powstanie znacznych kosztów i trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Z konstrukcji powyższego przepisy wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Powołany przepis ma charakter uznaniowy ("sąd może"). Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art.61 § 3 P.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie daje podstaw do pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia. Przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu I. instancji, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli Sądowi I. instancji nie można zarzucić naruszenia prawa, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2010 r. odpowiada prawu. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.