II OZ 521/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K. i D.K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1541/25 w przedmiocie odrzucenia skargi D.K. i K.P. w sprawie ze skargi D.K. i K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 kwietnia 2025 r. nr 484/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenie D.K.; 2. odrzucić zażalenie D.K.1. Postanowieniem z 5 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1541/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D.K. i K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 kwietnia 2025 r. nr 484/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z 1 lipca 2025 r. K.P. i D.K. zostały wezwane do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z 16 października 2025 r., sygn. akt II OZ 1598/25 i II OZ 1599/25 oddalił zażalenia D.K. i K.P. na ww. zarządzenia. Następnie, zarządzeniami z 28 stycznia 2026 r. skarżące zostały wezwane do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z 1 lipca 2025 r., wzywających do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto skarżące zostały pouczone, że na powyższe zarządzenia nie przysługuje już zażalenie. Wezwanie zostało doręczone D.K. 3 lutego 2026 r., natomiast K.P. 13 lutego 2026 r. W wyznaczonym terminie skarżące nie uiściły wpisu od skargi. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) skargę odrzucił. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli D.K. i D.K.1. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie D.K. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie skarżąca D.K. nie była zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie została zwolniona z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Mając powyższe na względzie zasadnie wezwano ją do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższego wezwania skarżąca nie uiściła przedmiotowego wpisu. Sąd I instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego skargi i zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie D.K. należało oddalić. Zażalenie wniesione przez D.K.1 podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Nie jest on bowiem stroną przedmiotowego postępowania, nie był adresatem zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i nie wnosił skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.