II OZ 526/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Go 343/06 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia w sprawie ze skargi W.B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia z tytułu pracy przymusowej postanawia oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Go 343/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia w sprawie ze skargi W.B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia z tytułu pracy przymusowej W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone zarówno skarżącemu, jak i jego pełnomocnikowi. Skarżący odebrał przedmiotowe zarządzenie w dniu 17 lutego 2012 r. osobiście, natomiast pełnomocnik przedmiotowe zarządzenie otrzymał w dniu 15 lutego 2012 r. Wobec tego, że skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika, jako datę doręczenia przedmiotowego zarządzenia należało przyjąć 15 luty 2012 r. Od tej daty zaczął biec 7 – dniowy termin do wniesienia zażalenia. Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu podał, że o możliwości wniesienia zażalenia dowiedział się dopiero od pełnomocnika. Sąd I instancji stwierdził, iż twierdzenie skarżącego nie znajduje odzwierciedlenia w aktach niniejszej sprawy. Skarżący bowiem o możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 10 lutego 2012 r. dowiedział się w dniu 17 lutego 2012 r. W dniu, w którym otrzymał przedmiotowe zarządzenie skarżący mógł natomiast nie wiedzieć od jakiej daty należy liczyć 7 – dniowy termin do wniesienia zażalenia. Z akt sprawy wynika (pismo skarżącego z dnia 20 lutego 2012 r. – data nadania), że skarżący już 20 lutego 2012 r. wiedział, iż jego pełnomocnik otrzymał ww. zarządzenie. Stwierdził bowiem, że "odpis zarządzenia doręczony został adw. D. D. jako pełnomocnikowi", a kserokopię swojego odpisu skarżący przesłał do Sądu. Wobec tego w dniu 20 lutego 2012 r. ustała przyczyna, która mogła być powodem uchybienia terminu (skarżący wiedział zarówno o tym, że na zarządzenie przysługuje zażalenie oraz o tym, że pełnomocnik to zarządzenie otrzymał, a więc strona musiała się porozumieć z pełnomocnikiem). Sąd I instancji przyjął w związku z powyższym, iż wniesienie zażalenia na zarządzenie z dnia 10 lutego 2012 r. w dniu 17 marca 2012 r. (data stempla pocztowego) nastąpiło ze znacznym przekroczeniem ustawowego terminu. Jak wskazano, sąd odrzucając jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu, nie ocenia przesłanek uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, w rozpatrywanym przypadku - wniesienia zażalenia. Pismem z dnia 13 maja 2012 r., uzupełnionym pismem dnia 30 maja 2012 r. W. B. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc zarzuty pod adresem poprzedniego, ustanowionego z urzędu pełnomocnika oraz wskazał na okoliczności związane z wykonywaniem pracy przymusowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 88 ustawy p.p.s.a. stanowi, iż wniosek o przywrócenie terminu, który jest z mocy ustawy niedopuszczalny albo spóźniony, podlega odrzuceniu. Spóźnionym będzie wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek taki wniesiony być winien w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uznał, iż wniosek W. B. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 10 lutego 2012 r. złożony został po terminie i z tego też powodu podlegał odrzuceniu. Stanowisko to uznać należy za zasadne. Słusznie bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przyjął, że w przedmiotowej sprawie przyczyna, która mogła stanowić powód uchybienia terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie z dnia 10 lutego 2012 r. ustała najdalej w dniu 20 lutego 2012 r. W tej dacie bowiem skarżący wiedział już o tym, że zarządzenie można zaskarżyć w drodze zażalenia oraz o okoliczności, że pełnomocnik zarządzenie wskazane otrzymał. W tym dniu zatem strona musiała była już porozumieć się z pełnomocnikiem. W tym też dniu rozpoczął więc swój bieg termin określony w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. siedmiodniowy termin. Skarżący nadał swój wniosek w Urzędzie Pocztowym w dniu 17 marca 2012 r., a więc po jego upływie. Oznacza to, iż Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniosek skarżącego, jako spóźniony. Zasadnie też wskazano w zaskarżonym postanowieniu, że Sąd I instancji odrzucając wniosek o przywrócenie terminu, nie ocenia przesłanek uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.