II OZ 531/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. i A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2005 r., sygn. akt 7/IV SA 4494 i 4495/03 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B. i M. K., J. i A. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 października 2003 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o nakazie rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. i A. P. na postanowienie Sądu z dnia 23 maja 2005 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że radca prawny reprezentujący skarżących wnosząc zażalenie nie uiścił stosownej opłaty sądowej. W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł, że stosownie do treści § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w postępowaniu kasacyjnym nawet w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika opłaty są uiszczane dopiero po przekazaniu skargi sądowi na jego pisemne wezwanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy. Zgodnie z przepisem art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wzywania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik, będący radcą prawnym, wnosząc zażalenie nie uiścił od niego wpisu (wpis stały w kwocie 100 zł). Tym samym zażalenie wniesione przez adwokata, które nie było należycie opłacone, Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił bez wezwania o uiszczenie opłaty. W przedmiotowej sprawie nie mógł natomiast mieć zastosowania powołany w zażaleniu § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia obowiązujący w dacie wydania zaskarżonego postanowienia z dnia 15 lipca 2005 r. (uznany za niezgodny z Konstytucją i art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05) stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Przepisem § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęty był wyłącznie wpis od skargi skierowanej do sądu I instancji, wobec przyjęcia przez ustawodawcę zasady składania skarg za pośrednictwem organu, z którego działalnością lub bezczynnością skarga ta się wiąże, na co wyraźnie wskazuje treść tego przepisu "po przekazaniu skargi sądowi". Przepis ten nie dotyczył natomiast wpisów od skargi kasacyjnej, a tym bardziej wpisu od zażalenia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.