II OZ 56/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 587/19 w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] marca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 587/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 17 października 2019 r. w sprawie ze skargi M. T. (dalej "skarżący") na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu [...] maja 2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie [...] maja 2020 r.) wpłynęło do akt sprawy pismo M. T. z wnioskiem o "natychmiastowe dostarczenie postanowienia z uzasadnieniem z tej sprawy", które w istocie stanowi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 października 2019 r., oddalającego skargę w niniejszej sprawie. Sąd wyjaśnił, że skarżący M. T. nie stawił się na rozprawę, o której był zawiadomiony. W terminie siedmiodniowym, liczonym od dnia ogłoszenia wyroku, skarżący ani żadna inna ze stron nie złożyła wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku, co oznacza, że uzasadnienie nie zostało sporządzone. Przedmiotowy wniosek skarżącego, jako wniesiony po terminie, nie mógł zostać uwzględniony. Wobec powyższego Sąd odmówił sporządzenia, na wniosek skarżącego, uzasadnienia opisanego wyżej wyroku, orzekając na podstawie art. 141 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący podnosząc, że jako wnoszący skargę do sądu i zarazem dokonując opłaty ma prawo jako obywatel tego kraju żądać postanowienia wraz z uzasadnieniem niezależnie od tego czy postanowienie to jest dla niego korzystne czy też nie, bez żadnych dodatkowych pism czy nakazów. Skarżący wskazał, że zawiadomienie w przedmiotowej sprawie otrzymał [...] października 2019 roku z napisem "stawiennictwo nieobowiązkowe", dlatego nie uznaje zarzutu, że nie stawił się na rozprawę. Skarżący podniósł, że jest osobą niepełnosprawną i schorowaną, mającą problem z poruszaniem się, a w dniu rozprawy jego samopoczucie było fatalne. W dalszej części zażalenia skarżący opisał swoje interwencje u Prezesa Sądu, a także wyraził podejrzenie odnośnie do rzetelności przeprowadzonej rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skarga została oddalona uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony złożony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ogłosił wyrok w dniu 17 października 2019 r., natomiast wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w dniu [...] maja 2020 r. Zasadnie zatem Sąd I instancji stwierdził, że wniosek ten został złożony z przekroczeniem siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 141 § 2 p.p.s.a. i nie mógł zostać uwzględniony. Argumentacja skarżącego zawarta w złożonym zażaleniu jest w istocie kwestionowaniem przepisów prawa. Termin 7 dni przeznaczony na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku jest terminem ustawowym. Oznacza to, że Sąd nie ma dowolności w stosowaniu tego terminu. Skarżący nie ma racji twierdząc, że ma prawo otrzymać wyrok z uzasadnieniem w każdej sytuacji, niezależnie od faktu czy stosuje się do pouczenia zawartego w zawiadomieniu o rozprawie, czy też nie składa stosownych wniosków, których wymagają przepisy prawa. Postępowanie przed sądem administracyjnym jest postępowaniem sformalizowanym i Sąd nie ma możliwości stosowania przepisów wybiórczo niezależnie od zachowania strony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.