II OZ 577/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak, po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Po 878/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 maja 2017 roku o odmowie uzupełnienia postanowienia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "S." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 21 lipca 2016 roku nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji postanawia oddalić zażalenie. W dniu 23 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Po 878/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał postanowienie o odrzuceniu zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 maja 2017 roku o odmowie uzupełnienia postanowienia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "S." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 21 lipca 2016 roku, nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 19 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił uzupełnienia w części orzekającej postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 27 grudnia 2016 roku. Pismem z dnia 5 czerwca 2017 roku uczestnik postępowania P. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie (k. 105). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 kwietnia 2018 roku uczestnik postępowania P. K. został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 maja 2017 roku (k. 430). Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej dnia 20 kwietnia 2018 roku (k. 448). Stosowna opłata sądowa od zażalenia nie została jednak uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wywiódł, że zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, bowiem brak wpisu od zażalenia stanowi przesłankę do jego odrzucenia. W tym przypadku nie ma podstawy prawnej do przedłużenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz rozłożenia na raty wspomnianej opłaty sądowej. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), odrzucił zażalenie. Zażalenia na powyższe postanowienie złożył P. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie (jak w niniejszej sprawie), skarga o wznowienie postępowania – podlega ono odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych zażalenia zostało prawidłowo doręczone w dniu 20 kwietnia 2018 r. Termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 27 kwietnia 2018 r. W wyżej wskazanym terminie nie uiszczono wpisu sądowego. W zażaleniu nie podważono powyższych ustaleń, nie twierdzono również, że wpis został uiszczony. Stwierdzić zatem należy, że braki zażalenia na postanowienie WSA z dnia 19 maja 2017 roku o odmowie uzupełnienia postanowienia nie zostały uzupełnione. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.