II OZ 580/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. j. w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 256/14 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. j. w T. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie. [...] spółka jawna w T. wniosła skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta miasta T. z dnia [...] marca 2013 r. umarzającą postępowanie w sprawie jej wniosku dotyczącego ustawienia ogródka letniego przed elewacją budynku. Skarżąca w skardze wniosła także o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji. Sąd wskazał, że skarżąca nie wskazała jakichkolwiek przyczyn przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej. Zauważył również, że decyzja umarzająca postępowanie nie nadaje się do wykonania, a więc nie można jej wstrzymać. Od tego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie: art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. poprzez niedostrzeżenie występowania przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji, pomimo występowania oczywistej okoliczności uzasadniającej wniosek, tj. groźby rozbiórki obiektu, co kwalifikuje się jako trudne do odwrócenia skutki. Wniosła o zmianę ww. postanowienia przez wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji, ewentualnie o uchylenie tego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazała, że na pierwszy rzut oka widać, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków. Po rozbiórce powrót do stanu poprzedniego skutkować będzie dużym nakładem sił i środków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 p.p.s.a., warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Nie oznacza to jednak – w przypadku spełnienia przesłanek – wydania automatycznie decyzji pozytywnej dla wnioskującego, gdyż pozostawiono to uznaniu sądu. Sąd orzeka więc opierając się na analizie argumentacji przedstawionej przez wnioskującego. W rozpatrywanej sprawie natomiast nie przedstawił on żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie trafnie zatem odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za odmową wstrzymania decyzji przemawiała jeszcze jedna okoliczność. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Miejskiego Konserwatora Zabytków w Toruniu z dnia [...] marca 2013 r. znak [...], która umorzyła postępowanie w sprawie z jej wniosku dotyczącego ustawienia ogródka letniego przed elewacją (objętego ochroną) budynku. Decyzja ta została wydana przez organ pierwszej instancji. Co prawda możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej nie tylko w stosunku do decyzji zaskarżonej, lecz innych rozstrzygnięć wydanych w granicach tej samej sprawy, lecz decyzja umarzająca postępowanie nie podlega wykonaniu (nie nadaje się do wykonania), a więc jej wstrzymanie nie jest możliwe. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być bowiem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzją powodującą skutki opisane przez skarżącą mógłby być natomiast nakaz rozbiórki obiektu budowlanego. Dopiero jej wykonanie mogło by prowadzić do powstania szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W okolicznościach sprawy spełnienie się wskazywanej przez skarżącą (dopiero w zażaleniu) przesłanki wstrzymania wykonania decyzji (nadal nie uzasadnionej) jest tylko pośrednio związane z uzyskaniem przez rozstrzygnięcie tej decyzji waloru ostateczności poprzez ewentualne oddalenie skargi na decyzje utrzymującą ją w mocy. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.