II OZ 6/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. C. i M. T.-C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 709/13 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skarg B. C. i M. T.-C. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] maja 2013 r. nr [...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. II SA/Łd 709/13, II SA/Łd 710/13, II SA/Łd 711/13, II SA/Łd 712/13, II SA/Łd 713/13, II SA/Łd 714/13 (wszystkie połączone pod sygnaturą II SA/Łd 709/13). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 grudnia 2014 r. wezwano skarżących B. C. i M. T.– C. do uiszczenia solidarnie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 709/13 w kwocie 600 zł (6 x 100 zł). Na powyższe zarządzenie B. C. i M.C. – T. wnieśli zażalenie, nie zgadzając się z wysokością ustalonej w nim opłaty kancelaryjnej. Skarżący podnieśli, że w dniu 14 stycznia 2014 r. WSA w Łodzi wydał postanowienie o połączeniu wszystkich spraw dotyczących działki [...] obręb [...] w Ł. (sprawy o sygn. akt II SA/Łd 709/13 - II SA/Łd 714/13), a w sprawach tych wydano jeden wyrok (data ogłoszenia 5 grudnia 2014 r.). Skarżący wskazali, że zgodnie z art. 236 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a.") opłata kancelaryjna nie może przekroczyć kwoty 200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Na wstępie należy wskazać, że na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. postanowił połączyć sprawy o sygnaturach II SA/Łd 709/13 - II SA/Łd 714/13 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia (pod sygnaturą II SA/Łd 709/13). W dniu 5 grudnia 2014 r. został wydany wyrok, który na wniosek skarżących B.C. i M. T.– C. został uzasadniony. Zgodnie z art. 111 § 2 p.p.s.a. Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Z przepisu tego wynika, że możliwe jest połączenie spraw do łącznego rozpoznania, jak i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi skorzystał z tej możliwości w pełnym zakresie. W wyniku połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tychże spraw wydał jeden wyrok o w/w sygnaturze II SA/Łd 709/13, w którym po rozpoznaniu i rozstrzygnięciu połączonych wcześniej spraw, oddalił skargi w tych sześciu sprawach. Jednakże błędne byłoby pobranie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia, przyjmując niejako, że każdy odpis orzeczenia dotyczy jednej ze spraw sądowoadministracyjnych. Podkreślenia wymaga, że opłata kancelaryjna należy do kategorii opłat sądowych stanowiących dochody budżetu państwa, która nie jest zależna od rodzaju spraw, lecz od rodzaju czynności podejmowanej w sprawie. Takiej opłacie podlegają jedynie czynności wymienione w art. 234 i 235 p.p.s.a. Jedną z takich czynności wskazaną w art. 234 § 2 p.p.s.a. jest sporządzenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Przepisów art. 220 nie stosuje się. Skoro zatem wniosek strony z dnia 10 grudnia 2014 r. dotyczył jednego wyroku i jednego uzasadnienia (patrz k. 330 akt s.), zasadnym będzie żądanie uiszczenia od żalących się solidarnie jednej opłaty, w kwocie 100 zł za doręczenie uzasadnienia wydanego w sprawie jednego rozstrzygnięcia. Podobne stanowisko wyraził NSA w postanowieniach z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt II GZ 553/13, z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 103/14. Jednocześnie podać należy, że z akt sprawy nie wynika aby skarżący uiścili opłatę kancelaryjną, a zatem wniosek o zwrot tej opłaty jest niezasadny. Wskazać również należy, że na obecnym etapie postępowania badana jest zgodność z prawem jedynie w/w zaskarżonego zarządzenia dotyczącego opłaty kancelaryjnej, zatem poruszane w zażaleniu na to zarządzenie kwestie dotyczące wpisu w przedmiotowej sprawie pozostają w niniejszym postanowieniu poza zakresem oceny NSA. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. uchylił zaskarżone zarządzenie.