II OZ 616/18

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2018-06-20

Skład orzekający: Wojciech Mazur

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o wyłączeniu sędziego, w którym skarżący kwestionuje obowiązek ponoszenia opłaty, jest zasadne?
Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro strona dokonała czynności procesowej objętej obowiązkiem uiszczenia wpisu, a kontrola instancyjna wymagała uiszczenia opłaty, skarżący nie miał podstaw do kwestionowania zarządzenia o wezwaniu do jej uiszczenia, chyba że przyznano mu zwolnienie od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Przewodniczący Wydziału WSA wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie o wyłączeniu sędziego. Pełnomocnik wniósł zażalenie na to zarządzenie, sprzeciwiając się obowiązkowi ponoszenia opłaty. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał to zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 marca 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 53/17 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 23 marca 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 53/17 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, powołując się na § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), wezwał [...] jako pełnomocnika skarżącego [...] do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 20 lutego 2018 r. odrzucające zażalenie [...] na postanowienie Sądu z dnia 21 listopada 2017 r. wydane w przedmiocie wyłączenia sędziego, w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na powyższe zarządzenie [...] wniósł zażalenie, w którym sprzeciwił się obowiązkowi ponoszenia tejże opłaty sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi i zażalenia – ich odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący zarządzeniem z dnia 23 marca 2018 r. został wezwany do uiszczenia 100 zł tytułem wpisu sądowego od złożonego zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 lutego 2018 r. i prawidłowość tego działania nie budzi wątpliwości, zważywszy, że strona skarżąca dokonała czynności procesowej objętej obowiązkiem uiszczenia wpisu. Przeprowadzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny kontroli instancyjnej ww. postanowienia Sądu I instancji z dnia 20 lutego 2018 r. wymagało uiszczenia należnej opłaty w wysokości 100 zł, zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 7 przywołanego wcześniej rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stąd skarżący, żądając rozpatrzenia zażalenia, nie miał podstaw, by równocześnie kwestionować skierowane do niego zarządzenie, jeżeli nie zostało mu przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od tejże opłaty sądowej lub szerzej - zwolnienie od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W tych warunkach Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za bezzasadne i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło