II OZ 625/10

Dnia 2 lipca 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W., M.W., M.W. i J.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2010 roku, sygn. akt II SA/Wr 125/04 w części orzekającej o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Wr 125/04 oddalającego odwołanie od zarządzenia Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2009 roku, sygn. akt II SA/Wr 125/04 odmawiającego uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 24 września 2009 roku w sprawie ze skargi D.W., M.W., M.W. i J.W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2003 roku Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D.W., M.W., M.W. i J.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Wr 125/04 oddalającego odwołanie od zarządzenia Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2009 roku, sygn. akt II SA/Wr 125/04 odmawiającego uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 24 września 2009 roku. Jednocześnie Sąd I instancji odmówił uzupełnienia powyższego postanowienia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 31 grudnia 2009 r. D.W. - w imienni własnym oraz pozostałych skarżących zaskarżyła postanowienie z dnia 7 grudnia 2009 roku, zarzucając jego bezwzględną nieważność z powodu braku uzasadnienia i niemożności poddania kontroli. Ponadto, skarżąca wniosła o uzupełnienie skarżonego postanowienia poprzez sporządzenie uzasadnienia. Sąd I instancji wskazał, że postanowienie to jest niezaskarżalne. Z uwagi na to, że na takie postanowienie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia postanowienie to nie wymaga uzasadnienia. Z tych też względów brak było podstawy do uzupełnienia postanowienia z dnia 7 grudnia 2009 r. w zakresie jego uzasadnienia. Skarżący wnieśli zażalenie od powyższego postanowienia w części w jakiej oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 7 grudnia 2009 r. Wskazali, że jest ono niekorzystne mimo korzystnego dla nich wyroku, a ponadto narusza ich prawo materialne oraz art. 6 – 12 oraz art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 139 i art. 106 § 3 k.p.a., art. 54 i art. 55 o NSA, a także art. 7 Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), - zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten należy odpowiednio stosować do postanowień (art. 166 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie. Żaden z przepisów cytowanej ustawy nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia czy wyroku. Postanowienie takie może być przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego na etapie ewentualnej skargi kasacyjnej. Z powyższych względów, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.