II OZ 629/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 158/15 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.K. i J.K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niezbędności wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 158/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w sprawie ze skargi G. K. i J. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niezbędności wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w piśmie z dnia 15 kwietnia 2015 r. skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc w uzasadnieniu, że w razie wejścia na ich nieruchomość i wykonania przedmiotowych prac trwale zostanie naruszone ich prawo własności, albowiem wykonanie ocieplenia (15-20 cm) ściany, która znajduje się na granicy działek, spowoduje zajęcie części ich nieruchomości. Nadto zaznaczyli, iż bezsprzecznie wykonanie decyzji doprowadzi do zniszczenia istniejącej na działce skarżących w tym miejscu roślinności (12 tui) oraz znajdującej się tam infrastruktury nawadniającej i elektrycznej. Skarżący podkreślili, że w przedmiotowej decyzji organ nie określił terminu w jakim zobowiązana Wspólnota miałaby ewentualnie przywrócić stan poprzedni i naprawić szkodę, tym bardziej, że sytuacja ekonomiczna Wspólnoty jest zła. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że okoliczności podniesione przez skarżących wyczerpują przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej w skrócie "P.p.s.a.". Dlatego wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w P. Postanowieniu temu zarzucono: 1/ mało wnikliwą analizę stanu faktycznego sprawy i pominięcie interesu Wspólnoty co do konieczności przeprowadzenia remontu, 2/ pominięcie w całości decyzji Starosty Zgorzeleckiego z dnia [...] lipca 2014 r. oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] kwietnia 2014 r. 3/ błąd w ustaleniach faktycznych co do konieczności i niezbędności wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej, stanowiącej własność skarżących. Mając na uwadze powyższe Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o uchylenie w całości zakwestionowanego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu Wspólnota Mieszkaniowa podniosła, że nie można zgodzić się z twierdzeniem, że w razie wejścia na nieruchomość skarżących ich prawo własności zostanie naruszone w sposób trwały, gdyż wykonanie ocieplenia ściany, która znajduje się na granicy działek spowoduje zajęcie części ich nieruchomości. Nadto wskazała, że jej zdaniem problem sprowadza się do 12 tui, które znajdują się przy granicy. Z treści opinii wynika, że drzewa te zostały posadzone zbyt blisko i powinny być usunięte. Dalej Wspólnota wskazała, że Sąd nie wziął pod uwagę decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] kwietnia 2014r. i decyzji Starosty Zgorzeleckiego z dnia [...] lipca 2014 r. nakładających na Wspólnotę obowiązki. W odpowiedzi na zażalenie skarżący wnieśli o jego oddalenie i zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Przy czym wskazać należy, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3, nie musi mieć charakteru materialnego, zaś trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji zastosował ochronę tymczasową podnosząc, że okoliczności podniesione we wniosku wyczerpują przesłanki przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zaś we wniosku skarżący wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zajęcie części ich nieruchomości – około 15-20 cm, doprowadzi do zniszczenia istniejących na działce tui (12 szt) oraz znajdującej się na działce infrastruktury nawadniającej i elektrycznej. Mając zatem na uwadze powyższe oraz treść art. 61 § 3 P.p.s.a. przyjąć należy, iż rację ma Sąd pierwszej instancji, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy może spowodować niebezpieczeństwa o których mowa we ww. przepisie. Oceny tej nie zmieniają argumenty podniesione przez wnoszącą zażalenie Wspólnotę Mieszkaniową. Zwrócić bowiem należy uwagę, że o ile rzeczywiście właściwe organy nałożyły na Wspólnotę obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na zabezpieczeniu ściany szczytowej budynku usytuowanej w granicy z sąsiednią działką przed jej ponownym zawilgoceniem wraz z wykonaniem docieplenia tej ściany, to jednak Wspólnota nie wskazała takich argumentów, które przekonałyby Sąd o konieczności niezwłocznego wejścia na teren skarżących i wykonania tych robót. W szczególności do przyjęcia powyższego nie jest wystarczający sam fakt wydania decyzji nakładających określone obowiązki. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.