II OZ 640/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.C. i M.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 marca 2011 r. sygn. akt II SO/Rz 13/10 o oddaleniu wniosku o wymierzenie grzywny Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w Rzeszowie za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z odpowiedzią oraz akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek K.C. i M.C. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w Rzeszowie za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z odpowiedzią oraz akt sprawy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga K. i M.C. złożona została bezpośrednio do Sądu i przekazana organowi, który udzielił odpowiedzi na wniesiony środek zaskarżenia. Następnie Sąd wezwał organ do uzupełnienia braków, przez nadesłanie kompletnych akt administracyjnych sprawy, zaś kolejnym zarządzeniem wezwano organ do nadesłania oryginałów akt, w miejsce dostarczonych kopii, poświadczonych za zgodność z oryginałem. Oddalając wniosek skarżących Sąd podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 151, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a." bowiem organ nie unikał przekazania całości akt, lecz podejmował działania na rzecz wyjaśnienia brakujących elementów tychże. W tym też celu pełnomocnik organu przesłał oryginały dowodów doręczenia skarżącym pisma informującego o wykonaniu wyroku, których kopie zalegały w aktach administracyjnych. Obecnie oryginały znajdują się w aktach administracyjnych, a pozostała część akt została poświadczona za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika organu, zaś skarżący nie kwestionują prawdziwości uwierzytelnionych dokumentów. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K.C. i M.C., domagając się jego uchylenia i wymierzenia organowi grzywny. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnieśli między innymi, iż o możliwości wystąpienia z wnioskiem o wymierzenie grzywny poinformowani zostali przez Sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Podkreślenia wymaga, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 P.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 tej ustawy. Art. 55 § 1 P.p.s.a. zawiera stwierdzenie, iż w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że wyłączną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a., do których należy przekazanie przez organ skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni. W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który przekazał ją Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w Rzeszowie, zatem, stosownie do art. w art. 54 § 2 P.p.s.a., organ ten miał obowiązek w terminie trzydziestu dni przekazać skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Wraz z odpowiedzią na złożoną w niniejszej sprawie skargę przesłano kopie akt administracyjnych, które uwierzytelnione zostały za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika organu. Wiarygodności tych dokumentów skarżący nie podważali na żadnym etapie postępowania. Ponadto organ uzupełnił nadesłane akta – działając na wezwanie Sądu - o oryginały dowodów doręczenia skarżącym pisma informującego o wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30.05.2007 r., sygn. akt II SAB/Rz 23/06. Wprawdzie więc przekazanie całości akt nastąpiło z uchybieniem terminu wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże uchybienie to było wynikiem wezwania Sądu do uzupełnienia przedstawionych wcześniej akt administracyjnych, dlatego też słusznie Sąd I instancji odstąpił od wymierzenia organowi grzywny. Nie można więc stwierdzić, aby zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, a tylko stwierdzenie takiego uchybienia mogłoby spowodować jego uchylenie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.