II OZ 665/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedziba w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 520/16, o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedziba w Warszawie na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych i nakazania wykonania niezbędnych zabezpieczeń terenu postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 520/16, po rozpoznaniu wniosku [...] Sp. z o.o. z siedziba w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych i nakazania wykonania niezbędnych zabezpieczeń terenu W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie został prawidłowo uzasadniony. Strona skarżąca nie wskazała na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki w związku z wykonaniem zaskarżonego postanowienia. Nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania tego postanowienia. Tak skonstruowany wniosek uniemożliwia dokonanie oceny, czy i jakie negatywne skutki mogą wystąpić w razie wykonania zaskarżonego postanowienia. Z tego względu Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Skarżąca Spółka w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie zostały wykazane pozytywne przesłanki tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, mimo że w sposób oczywisty wykazano, opisując całość stanu faktycznego, że w związku z nieprawidłową decyzją PINB dla m.st. Warszawy skarżąca ponosi znaczne straty finansowe w postaci opłacania pracowników firm budowlanych mimo, że nie wykonują żadnych prac remontowych, a także istnieje duże prawdopodobieństwo obowiązku zapłaty kar umownych z tytułu niewywiązania się w terminie ze zdaniem lokali mieszkalnych, gdyż naruszenie terminów umownych jest podstawą żądania zapłaty kary umownej na rzecz kontrahentów. Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony. Nie podano bowiem okoliczności, które wskazywałyby, że wykonanie decyzji mogłoby wyrządzić stronie skarżącej znaczną szkodę lub wywoływałoby trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ten brak wniosku miał jednak charakter braku usuwalnego. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że w sytuacji braków we wniosku polegających na niepowołaniu jakichkolwiek okoliczności, które wskazywałyby na to, że wykonanie aktu mogłoby wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub wywołać trudne do odwrócenia skutki, należy wezwać skarżącego na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia wniosku w zakreślonym terminie ze skutkami wymienionymi w tym przepisie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 338 oraz powołane tam orzecznictwo). Zauważyć należy, iż Sąd Wojewódzki wydając zaskarżone postanowienie, nie skorzystał z możliwości, jaką stwarza przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. i nie wezwał skarżącej do uzupełnienia wniosku, jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Strona mając wiedzę o obowiązku wykazania przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji również w zażaleniu nie uczyniła tego skutecznie. Mimo, że strona skarżąca wskazała na okoliczność poniesienia znacznych kosztów w wyniku wykonania objętego wnioskiem postanowienia (związanych z koniecznością opłacania pracowników oraz zapłacenia kar umownych), to jednak nie przedstawiła na poparcie swojego stanowiska stosownych dokumentów, w szczególności takich, z których wynikałoby jakie konkretnie koszty związane są z wykonaniem zaskarżonego postanowienia. Ponadto nie bez znaczenia jest fakt, że wydanie zaskarżonego postanowienia było podyktowane w głównej mierze interesem publicznym, tj. dbałością organów nadzoru budowlanego o zdrowie i życie ludzi. Brak należytego zabezpieczenia remontowanego budynku może bowiem prowadzić do narażania, ale i utraty życia i zdrowia osób trzecich. W związku z tym może też doprowadzić do powstania odpowiedzialności karnej i cywilnej osób odpowiedzialnych za stan nieruchomości. W takim stanie sprawy zasadna była odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.