II OZ 674/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 143/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] października 2018 r., Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na rozbiórkę budynków gospodarczych i budowę budynku gospodarczo-garażowego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 143/19, sprostowanym postanowieniem z dnia 3 czerwca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Z. S. ("skarżący") na postanowienie Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] października 2018 r., Nr [...], w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na rozbiórkę budynków gospodarczych i budowę budynku gospodarczo-garażowego. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji, przywołując art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., "p.p.s.a."), stwierdził, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 12 października 2018 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 12 listopada 2018 r., natomiast skarżący złożył skargę dopiero w dniu 8 lutego 2019 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. S.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 i 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Termin, o którym mowa w art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a., uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a.). Badanie, czy skarga została wniesiona w terminie stanowi wstępny etap oceny skargi – dopiero po ustaleniu, że skarga spełnia wymogi formalne, została wniesiona w ustawowym terminie i przez osobę uprawnioną, sąd może przejść do merytorycznej oceny przedstawionych w niej zarzutów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 2823/15, LEX nr 2 108 349). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu, reprezentowanemu przez pełnomocnika, w dniu 12 października 2018 r. (k. 6 akt administracyjnych i dołączone do niej zwrotne potwierdzenia odbioru). Skarga z dnia 5 listopada 2018 r. wraz z pełnomocnictwem z dnia 5 lutego 2019 r. została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 8 lutego 2019 r. (koperta z pieczęcią nadawczej placówki pocztowej, k. 5), bezpośrednio do Sądu pierwszej instancji. W związku z powyższym, trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi (zgodnie z prawidłowym pouczeniem, skierowanym do skarżącego przez organ) upłynął w dniu 12 listopada 2018 r., skarżący wniósł skargę w dniu 8 lutego 2019 r., a więc z uchybieniem tego terminu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.