II OZ 744/13

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 772/12 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2013 r. oddalającego skargę P. D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia[...]września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia oceny technicznej robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2013 r. oddalił skargę P. D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia oceny technicznej robót budowlanych związanych z zabezpieczeniem i przełożeniem czynnego kabla energetycznego niskiego napięcia przebiegającego przez teren placu budowy budynku hotelu. P. D. pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. zwrócił się z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o jego doręczenie wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 772/12) odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, wskazując, że wniosek zgłoszono z uchybieniem terminu. Następnie pismem nadanym w dniu 15 maja 2013 r. P. D. wniósł o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 kwietnia 2013 r. w uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że o fakcie uchybienia terminowi do zgłoszenia wniosku o uzasadnienie dowiedział się w dniu 8 maja 2013 r. po lekturze uzasadnienia postanowienia sądu z dnia 16 kwietnia 2013 r. Skarżący wskazał, że w dniu 15 marca 2013 r. doręczono mu zawiadomienie o rozprawie, którą zaplanowano na dzień 3 kwietnia 2013 r. o godzinie 9:30 w sali D, jednak podany przedmiot sprawy nie odpowiadał przedmiotowi skargi, ponieważ dotyczył zjazdu z drogi gminnej w K. Wobec tego skarżący skontaktował się telefonicznie z Wydziałem Informacji Sądowej WSA we Wrocławiu, gdzie – jak twierdzi – uzyskał informację, że istotnie w zawiadomieniu zaszła pomyłka co do przedmiotu sprawy, ale także co do terminu rozprawy, która ma się odbyć w dniu 4 kwietnia 2013 r. o godzinie 9:30 w sali D. Dalej skarżący podał, że ze względu na pilne sprawy osobiste i biznesowe stwierdził był, że nie będzie mógł być obecny na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2013 r. Dodał, że na dzień 3 kwietnia 2013 r. został wyznaczony termin pierwszej rozprawy przed Sądem Rejonowym dla Wrocławia-Krzyków Wydział [...]w sprawie o sygnaturze akt [...], która to sprawa została zainicjowana przez skarżącego subsydiarnym aktem oskarżenia – w rozprawie tej skarżący wziął udział. W tym kontekście skarżący oświadczył, iż gdyby nie sądził, że rozprawa w sądzie administracyjnym odbędzie się 4 kwietnia zamiast 3 kwietnia, to złożyłby wniosek o zmianę jej terminu z powodu kolizji z rozprawą w sprawie karnej. W dalszej części wniosku skarżący podał, że w dniu 8 lub 9 kwietnia 2013 r. skontaktował się telefonicznie z sądem z pytaniem, jaki wyrok zapadł na rozprawie w dniu 4 kwietnia. Stwierdził, że uzyskał informację, iż skarga została oddalona, ale "nie został wyprowadzony z błędu" co do terminu rozprawy. Dodał, że również we wniosku o uzasadnienie, który nadał pocztą w dniu 11 kwietnia 2013 r., podał, że wnosi o uzasadnienie wyroku wydanego w dniu 4 kwietnia 2013 r. Skarżący podkreślił, że o tym, iż wyrok zapadł w istocie w dniu 3 kwietnia 2013 r. dowiedział się z postanowienia sądu z 16 kwietnia 2013 r., które doręczono mu w dniu 8 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5czerwca 2013 r., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał, iż w terminie od 4 do 10 kwietnia 2013 r. istniały takie przeszkody niezależne od niego, które powodowały, że nie mógł zgłosić wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W szczególności okolicznością, która nie stanowi przesłanki do uznania braku winy strony w uchybieniu terminu nie jest fakt, że w zawiadomieniu o rozprawie wpisano błędny przedmiot sprawy. Trudno uznać za wiarygodną informację zawartą we wniosku, że skarżącego telefonicznie poinformowano, iż rozprawę przesunięto z dnia 3 kwietnia 2013 r. na dzień 4 kwietnia 2013 r. Jak wynika z akt sądowoadministracyjnych, zarządzenie o wyznaczeniu terminu rozprawy wydano w dniu 6 marca 2013 r. i termin rozprawy ustalono na dzień 3 kwietnia 2013 r. (k. 71 akt sądowych). Zawiadomienie o rozprawie doręczono skarżącemu w dniu 15 marca 2013 r. (k. 76 akt sądowych). W zawiadomieniu tym podano właściwą sygnaturę sprawy, właściwe oznaczenie skarżonego organu, właściwe oznaczenie daty i numeru zaskarżonego postanowienia Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu. Skarżący na wcześniejszych etapach postępowania otrzymywał pisma i wezwania z sądu (np. dotyczące uiszczenia wpisu sądowego od skargi i od zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania zaskarżonego postanowienia), w których podawano zawsze właściwą sygnaturę akt sprawy. Należy więc przyjąć, iż skarżącemu znana była sygnatura akt sądowych, a ponadto data wydania i numer zaskarżonego postanowienia organu administracji publicznej. Dodatkowo Sąd wskazać, że jest mu wiadomo z urzędu, iż sprawa dotycząca zjazdu z drogi gminnej w K. została rozpoznana na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 90/13; wyrok jest publicznie dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl) i dotyczyła decyzji DWINB z innego dnia i o innym numerze, niż akt zaskarżony przez P. D. Wobec tego nie można przyjąć za wiarygodne wyjaśnień skarżącego co do tego, iż był poinformowany o zmianie terminu rozprawy zainicjowanej jego skargą, co miałoby wywołać w efekcie skutek w postaci uchybienia omawianemu terminowi. W ocenie Sądu istota rozpoznawanego obecnie wniosku nie leży po stronie błędu pisarskiego w zawiadomieniu o rozprawie, ale w tym, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż w terminie do złożenia wniosku o uzasadnienie nie mógł takiego wniosku złożyć bez swojej winy. Z redakcji zawiadomienia o rozprawie jasno wynika, na kiedy wyznaczono jej termin i miejsce. Nie można zatem powiedzieć, że omyłkowe oznaczenie samego przedmiotu zaskarżonego aktu (przy prawidłowym oznaczeniu sygnatury akt, organu, daty i numeru zaskarżonego aktu) mogło u strony wywołać taki stan, który uniemożliwił jej w terminie od 4 do 10 kwietnia 2013 r. zgłoszenie wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 3 kwietnia 2013 r. Za niewiarygodne należało zatem uznać twierdzenia skarżącego, że ktoś z pracowników sądu telefonicznie zawiadomił stronę o zmianie terminu rozprawy na dzień 4 kwietnia 2013 r., co w efekcie dałoby skutek w postaci złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku po terminie. Pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. P. D. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 5 czerwca 2013 r. zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że nie zachodziła przesłanka do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 3 kwietnia 2013 r. Skarżący w sposób przekonywujący nie uprawdopodobnił, że błąd zawarty w zawiadomieniu o terminie rozprawy, we wskazaniu przedmiotu zaskarżonego postanowienia mogło go wprowadzić w błąd, w przypadku gdy sygnatura akt sprawy, skarżący, organ administracji jak również data i numer zaskarżonego aktu zostały prawidłowo wskazane w tym zawiadomieniu. Jednocześnie odnosząc się do zarzutów zażalenia należy zauważyć, iż brak jest jakichkolwiek dowodów w aktach sprawy, że skarżący telefonował do WSA we Wrocławiu i otrzymał informację, iż termin rozprawy w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 772/12 został wyznaczony na dzień 4 kwietnia 2013 r., dlatego też okoliczność ta nie może stanowić przesłanki uprawdopodobnienia przyczyny uchybienia terminu polegającej na wprowadzeniu skarżącego w błąd przez pracownika Sądu. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.