II OZ 763/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 830/10 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J.Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2010 r., znak: [...] w przedmiocie przekazania podania zgodnie z właściwością postanawia: oddalić zażalenie. W dniu 24 sierpnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 830/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi J.Z. wydał wyrok uchylający zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2010 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Postanowieniem z dnia [...] 2010 r. wywiedzioną osobiście przez skarżącą od powyższego wyroku skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił jako niedopuszczalną. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, które postanowieniem z dnia 18 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., odrzucił jako niedopuszczalne, albowiem sporządzone osobiście przez stronę. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w treści którego zażądała jego uchylenia. Jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała na okoliczności, które jej zdaniem, uzasadniają przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wskazuje, że zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., na podstawie art. 178 p.p.s.a. winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone. W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie z dnia [...] 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżąca sporządziła osobiście, mimo prawidłowego pouczenia jej przez Sąd I instancji o wymogu sporządzenia zażalenia na to postanowienie przez adwokata lub radcę prawnego. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił wniesione zażalenie na postanowienie z dnia [...] 2010 r. jako niedopuszczalne, albowiem sporządzone przez skarżącą osobiście wbrew ustawowemu przymusowi adwokacko-radcowskiemu. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wniesione przez skarżącą zażalenie odrzucił. Dlatego też, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.