II OZ 785/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 21 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. i E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 505/04 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 505/04 o oddaleniu skargi T. i E.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 marca 2004 r., zn. [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącym T. i E. W. sporządzenia uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 15 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 505/04, którym oddalono skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 marca 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż T. i E. W. wystąpili z wnioskiem o uzasadnienie wyroku w dniu 20 maja 2005 r., uchybiając terminowi do złożenia przedmiotowego wniosku. Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli w terminie zażalenie. W zażaleniu tym podnieśli, iż nie zostali przez Sąd poinformowani o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a do tej pory wszystkie postanowienia w toczących się sprawach z ich skarg otrzymywali z urzędu. Skarżący stwierdzili, że Sąd ma obowiązek wyczerpującego informowania strony o toczącym się postępowaniu, udzielania niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, aby strony nie ponosiły szkody z powodu nieznajomości prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) z wyjątkami niemającymi znaczenia w rozpoznawanej sprawie - w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Stosownie do art. 139 § 2 powołanej ustawy ogłoszenie wyroku następuje na posiedzeniu jawnym, a nieobecność stron nie wstrzymuje ogłoszenia. W niniejszej sprawie skarżący zostali prawidłowo zawiadomieni o terminie rozprawy a zawiadomienie to zostało doręczone T. i E. W. w dniu 15 marca 2005 r. (karta 42 akt). Skarżący nie wskazali w Sygn. akt II OZ 785/05 zażaleniu na żadne okoliczności, które uniemożliwiły im udział w rozprawie w dniu 15 kwietnia 2005 r. Stosownie do art. 140 § 1 powołanej ustawy stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, obecnej przy ogłoszeniu wyroku, przewodniczący udziela wskazówek, co do sposobu i terminów wniesienia środka odwoławczego. Sąd nie ma natomiast obowiązku pouczać stron postępowania, które z własnej woli rezygnują z uczestnictwa w rozprawie. Wobec bezsporności faktu złożenia wniosku z uchybieniem terminu i świetle przepisu art. 141 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że wniosek skarżących został słusznie oddalony i postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 czerwca 2005 r. nie narusza prawa. Podkreślić należy, że stosownie do przepisów art. 86 i 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd na wniosek strony złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, przywróci termin do dokonania czynności, jeśli strona wykaże brak winy w niedokonaniu czynności w wyznaczonym terminie. Jednocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, której termin nie został przez stronę dochowany. Skarżący wniosku takiego nie złożyli. Zwrócić trzeba uwagę także na fakt, że skarżący uzasadniając w zażaleniu uchybienie terminu tłumaczą się nieznajomością prawa. Nieznajomość prawa nie jest przesłanką stanowiącą o braku winy. Ponadto skarżący w dalszej części zażalenia powołują przepisy obowiązującej ustawy oraz przytaczają wyroki Sądów, co przemawia za odwrotnym wnioskiem, co do znajomości przez skarżących obowiązujących przepisów. W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.