II OZ 79/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. w Lublinie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 1055/13 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2013 r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia i opłaty za usunięcie drzew postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 1055/13 WSA w Lublinie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2013 r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia i opłaty za usunięcie drzew. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosząc o jego uchylenie w całości i oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego według norm prawem przepisanych. Zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") poprzez błędne jego zastosowanie. W uzasadnieniu zażalenia organ wskazał, że z ogólnikowego i lakonicznego stwierdzenia zawartego przez skarżącą w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wynikają żadne konkretne i niebudzące wątpliwości przesłanki przemawiające za skorzystaniem z trybu przewidzianego w przepisie art. 61 § 3 ppsa. Poza sformułowanie wniosku, iż skarżąca prowadzi liczne inwestycje, które zostaną zagrożone na skutek zajęcia rachunku bankowego przez organy postępowania egzekucyjnego, skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów na poparcie swego twierdzenia. Obiektywnie kwotę 48 821,96 zł można uznać za znaczną, jednakże w świetle kondycji finansowej skarżącej, która nie została szczegółowo zbadana, kwota ta mogłaby zatracić wyżej wskazany charakter. Przy uwzględnieniu chociażby wysokości kapitału zakładowego spółki, który zgodnie z wpisem wynosi 1 054 000 zł, czy wartości inwestycji przez nią wykonywanych, np. realizacji budowy obiektów wysokokubaturowych, kwota opłaty nie może być uznana za znaczną. Ponadto, ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, ale jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem. Chodzi o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Tymczasem ustalona opłata za usunięcie drzew i krzewów z terenu nieruchomości Spółki nawet w sytuacji jej bezzasadnego uiszczenia podlegałaby zwrotowi, a dodatkowo Spółka mogłaby się domagać jej powiększenia o należne odsetki. W odpowiedzi na zażalenie skarżąca wniosła o oddalenie zażalenia organu. W uzasadnieniu wskazała, że zapłata w najbliższym czasie opłaty z tytułu usunięcia roślinności może zagrozić sfinansowaniu realizacji zaplanowanych inwestycji. Budżety na wykonanie powyższych inwestycji nie zakładają marginesu pozwalającego na uiszczenie dodatkowej kwoty. Skarżąca zwróciła się do Urzędu Miasta z wnioskiem o odroczenie terminu płatności opłaty, który nie został uwzględniony. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi jedyną możliwość zabezpieczenia spółki przed utratą jej płynności finansowej. Egzekucja jest nieuniknionym następstwem niewywiązania się przez stronę z istniejącego zobowiązania. Ewentualne wszczęcie postępowania egzekucyjnego sparaliżuje działalność spółki, co w konsekwencji spowoduje wypowiedzenie przez jej kontrahentów zawartych umów o roboty budowlane i nałożenie kar umownych. Istniejące zagrożenie jest zagrożeniem bardzo realnym. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Na wnioskodawcy zatem spoczywa obowiązek jedynie uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. W piśmie z dnia 20 stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Lublinie przesłało informację na temat wykonania w części przez wnioskującą spółkę decyzji organu poprzez usunięcie 2 drzew, celem rozważenia bezprzedmiotowości wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na pismo organu, Spółka wskazała, że fakt usunięcia 2 drzew nie ma bezpośredniego znaczenia dla oceny wniosku o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Ponadto, zaznaczono, że zawarte w decyzjach rozstrzygnięcie zezwalające na wycinkę roślinności było zgodne z naszym wnioskiem i nie było przez nas kwestionowane w toku postępowania, w przeciwieństwie do obowiązku uiszczenia opłaty w wysokości 48.821,96 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca, wbrew twierdzeniu Sądu I instancji zawartemu w uzasadnieniu postanowienia, żądając wstrzymania wykonania decyzji, jak słusznie zauważył żalący nie wywiązała się z obowiązku wykazania istnienia konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To strona winna wykazać, że wykonanie kwestionowanego aktu wywoła niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia faktów. Sąd nie może domyślać się w jaki sposób na stronę wpływa obowiązek w decyzji zamieszczony. Podkreślenia przy tym wymaga, jak słusznie zauważa organ, że wyegzekwowanie obowiązku pieniężnego ze swojej istoty nie wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami. Po wykonaniu obowiązku nałożonego przez organ, w sytuacji bezzasadnego uiszczenia opłata podlega zwrotowi. W kontrolowanym postanowieniu zabrakło rozważań odnoszących się do kondycji finansowej spółki. W aktach szczegółowych informacji w tym przedmiocie. Lakoniczne wywody spółki co do zagrożeń w zakresie sfinansowania prowadzonych inwestycji nie mogą w żadnym razie uzasadniać żądania, gdy nie poparte są bliższymi informacjami o jej sytuacji majątkowo- finansowej . W konsekwencji przyjąć należało, że w aktualnym stanie sprawy wbrew kontrolowanemu postanowieniu nie zostało wykazane, by zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a, przemawiające za wstrzymaniem wykonania skarżonej decyzji. . Kwestionowane postanowienie sądu I instancji naruszyło więc art. 61§3 P.p.s.a. Z powyższych względów i na podstawie art. 188 w zw. z art. 61 § 3 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.