II OZ 80/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 624/09 odmawiające przyznania K. B. prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, postanowieniem z dnia 8 grudnia 2009 r., oddalił wniosek K. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie całkowitym, w sprawie ze skargi tej skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2009 r., w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W uzasadnieniu Sąd wskazał poziom dochodów osiąganych w gospodarstwie domowym skarżącej, kwotę zgromadzonych oszczędności oraz wysokość koniecznych wydatków, uznając, że z przedstawionych przez stronę dokumentów i oświadczeń wynika, że jest ona w stanie ponieść koszty postępowania, w tym koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. B. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji, podtrzymując jednocześnie swoje dotychczasowe stanowisko co do konieczności przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Z powyższego wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym. W rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji dokonał szczególnie wnikliwej oceny sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącej, która zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasługuje na aprobatę. Analizie zostały poddane zarówno dochody uzyskiwane przez stronę i osoby prowadzące z nią gospodarstwo domowe, jak również zwykłe wydatki. Okoliczność, że skarżąca nie posiada wystarczającego rozeznania prawnego nie ma istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem, jak słusznie wskazał Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, przy rozpatrywaniu wniosku w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika znaczenie ma jedynie sytuacja majątkowa wnioskodawcy. Porównanie kwoty koniecznego do uiszczenia wpisu i kosztów ustanowienia pełnomocnika z kwotą miesięcznych dochodów uzyskiwanych w gospodarstwie domowym skarżącej oraz suma zgromadzonych przez nią oszczędności, powoduje, że brak było podstaw do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.