II OZ 807/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Lu 556/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną A.S., reprezentowanej przez radcę prawnego, od wyroku tego Sądu z dnia 11.02.2010 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, iż pełnomocnik skarżącej wezwana została do nadesłania odpisu skargi kasacyjnej, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. W zakreślonym terminie braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały usunięte, dlatego Sąd odrzucił ją na podstawie art. 178 w zw. z art. 176 i art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A.S., prawidłowo reprezentowana, domagając się jego uchylenia i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca powołała się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.11.2008 r., sygn. akt I OZ 851/08, zgodnie z którym brak odpisu skargi kasacyjnej nie może być uznany za brak istotny, uniemożliwiający nadanie pismu prawidłowego biegu. Skarżąca podniosła też, iż Sąd nie wskazał kto jest stroną niniejszego postępowania i dlaczego nienadesłanie dodatkowego odpisu skargi kasacyjnej uniemożliwiło nadanie jej prawidłowego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Z kolei art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odniesieniu do skargi, skargi kasacyjnej i zażalenia nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skutkuje odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik A.S. wezwana została do nadesłania dodatkowego odpisu skargi kasacyjnej, który miał zostać doręczony uczestnikowi postępowania. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 28.04.2010 r., jednakże w zakreślonym terminie nie usunięto braków formalnych skargi kasacyjnej, co spowodowało jej odrzucenie. Stanowisko Sądu I instancji było, w ocenie Sądu odwoławczego, prawidłowe i odpowiadające prawu. Skoro bowiem profesjonalny pełnomocnik, zobligowany z racji wykonywanego zawodu do dochowania należytej staranności w dbaniu o interesy jego mocodawcy i znajomości obowiązujących przepisów i procedur, mimo wezwania, nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej, to słusznym było odrzucenie tego środka zaskarżenia. Zauważyć przy tym trzeba, iż stan faktyczny sprawy o sygn. akt I OZ 851/08, na który powołała się pełnomocnik strony, był odmienny od stany faktycznego sprawy niniejszej i miał znaczący wpływ na wydanie postanowienia z dnia 19.11.2008 r. W przedmiotowej sprawie okoliczności nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do uchybień i intencji pełnomocnika strony, dlatego też nie można Sądowi I instancji zarzucić, aby jego orzeczenie w jakikolwiek sposób naruszało prawo. Nie można też zgodzić się ze stanowiskiem, jakoby Sąd nie wskazał kto jest stroną i uczestnikiem postępowania. W przedmiotowej sprawie stronami są A.S. oraz Wojewoda Lubelski, zaś uczestnikiem R.S. i do tych osób kierowane były wszystkie pisma procesowe, a wcześniejsze pisma skarżącej składane były wraz z dwoma odpisami. Nie można przyjąć zatem za prawidłowe stwierdzenia, jakoby skarżąca nie była poinformowana o ilości uczestników, dla których należało dołączać odpisy pism. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.