II OZ 82/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 874/20 odrzucające skargę A. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 lutego 2020 r. znak: ... w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 874/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 lutego 2020 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 13 maja 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie ośmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni od dnia doręczenia korespondencji zawierającej wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka, zawierająca powyższe wezwania została uznana za doręczoną skarżącemu w dniu 23 lipca 2020 r. Do dnia 11 sierpnia 2020 r. skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, a także, co wynika z Rejestru Opłat Sądowych, nie uiścił do dnia 7 sierpnia 2020 r. wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaznaczył, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz do nadesłania ośmiu odpisów skargi zostało doręczone skarżącemu dniu 23 lipca 2020 r., zgodnie z trybem określonym w art. 73 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a). Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął zatem bezskutecznie 30 lipca 2020 r. Wobec nieuzupełnienia przez skarżącego w zakreślonym terminie braków formalnych oraz braków fiskalnych skargi, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. C. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 49 § 1 w zw. z art. 73 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie. Skarżący na podstawie art. 194 § 3 p.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i doręczenie, na zasadzie art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwania do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 6 kwietnia 2020 roku. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że wbrew twierdzeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie doręczono mu wezwania do usunięcia wskazanych braków formalnych, ani bezpośrednio, jak również nie doręczono mu go w trybie art. 73 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. W przedmiotowej sprawie zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 13 maja 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie ośmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni od dnia doręczenia korespondencji zawierającej wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący nie wykonał nałożonych obowiązków, czego nie kwestionuje. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w ustawowym terminie uzasadniało zatem jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji zażalenia wskazać należy, że twierdzenia skarżącego, iż nie doręczono mu wezwania do usunięcia wskazanych braków formalnych nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwania o usunięcie braków skargi została wysłana na adres pocztowy wskazany w skardze i nie została podjęta, mimo dwukrotnego awizowania. Pierwsze awizo miało miejsce 9 lipca 2020 r., drugie 17 lipca 2020 r. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 23 lipca 2020 r., stosownie do art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z wymienionym przepisem niepodjęcie przez adresata pisma w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej skutkuje tym, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Wobec powyższego prawidłowo Sąd Wojewódzki stwierdził, że siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął bezskutecznie 30 lipca 2020 r. Zaznaczyć należy, że przewidziana w art. 73 p.p.s.a. instytucja doręczenia zastępczego rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało skutecznie doręczone adresatowi. Ustanowienie przez ustawodawcę tego rodzaju doręczenia podyktowane jest potrzebą ochrony biegu postępowania sądowego przed jego zatamowaniem wskutek nieodebrania pisma sądowego prze stronę. Co ważne domniemanie w zakresie skutecznego doręczenia przesyłki może zostać obalone, gdy adresat wykaże, że mimo zastosowania tej formy doręczenia pismo nie zostało doręczone z przyczyn od niego niezależnych. Przykładowo strona może podważyć skuteczność doręczenia w sytuacji gdy dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością (por. wyrok NSA z 12 maja 2006 r. II FSK 709/05). Do obalenia domniemania doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a. nie jest wystarczające samo twierdzenie strony, że nie zostało jej doręczone ani pismo sądowe, ani awizo. Tymczasem w niniejszej sprawie, skarżący ograniczył się do zanegowania doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a., jednak nie przedstawił żadnych okoliczności, które podważyłyby ustalenia wynikające z dokumentu, jakim jest druk zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz z adnotacji doręczenia na kopercie. W takim stanie sprawy zażalenie okazało się niezasadne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie. ----------------------- 3