II OZ 823/17

Dnia 30 sierpnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SAB/Wa 121/15 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2016 r. o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2016 r., sygn. akt VII SAB/Wa 121/15 w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 19 maja 2016 r. o odmowie uzupełnienia wyroku z dnia 11 lutego 2016 r., sygn. akt VII SAB/Wa 121/15. Sąd, powołując się na treść art. 178 w zw. art. 197 § 2, art. 230 § 1, art. 219 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że skarżący nie uiścili wpisu sądowego od zażalenia. Z tego względu, Sąd I instancji odrzucił zażalenie. Zażalenie na postanowienie z dnia 27 kwietnia 2017 r. wnieśli D. W. i M. W.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie z dnia 19 maja 2016 r. nie zostało opłacone na wezwanie Sądu. Jak wynika z akt sprawy przed wydaniem postanowienia z dnia 19 maja 2016 r. zostało zainicjowane przez skarżących postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W tych warunkach procesowych skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie z dnia 19 maja 2016 r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania skarżącym prawa pomocy. W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy zaistniały podstawy do wezwania skarżących do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 19 maja 2016 r. Stosowne zarządzenie w tym przedmiocie zostało wydane w dniu 12 grudnia 2016 r., a jego legalność została poddana kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 81/17, oddalił zażalenie skarżących na ww. zarządzenie z dnia 12 grudnia 2016 r. Następnie skarżący zarządzeniem z dnia 20 lutego 2017 r. zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 12 grudnia 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na ww. postanowienie z dnia 19 maja 2016 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu 14 marca 2017 r. A zatem do dnia 21 marca 2017 r. przysługiwał skarżącym termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Jednak skarżący nie uiścili wpisu sądowego od zażalenia, dlatego Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że zaistniała przesłanka do odrzucenia zażalenia, o jakiej mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto w zażaleniu nie przywołano żadnej argumentacji, która mogłaby wskazywać na błędną ocenę Sądu I instancji ww. zakresie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.