II OZ 824/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. P. na zarządzenie Przewodniczącego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 10 maja 2018 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 284/18 ze skargi Z. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania robót budowlanych w budynku letniskowym postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 10 maja 2018 r. Przewodniczący w WSA w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 284/18 ze skargi Z. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania robót budowlanych w budynku letniskowym pozostawił bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skarżący nie wykonał wezwania do nadesłania 4 egzemplarzy wniosku o przywrócenie terminu - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wskazując, że wykonał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i nadesłał jej odpisy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wszystkie pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym powinny spełniać wymogi z art. 46 i art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - P.p.s.a. Przepis art. 47 § 1 P.p.s.a przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2015, s. 271-272). Należy wskazać, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 P.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (np. wniosku o przywrócenie terminu) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu. Z akt sprawy wynika, że w piśmie z 24 lutego 2018 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 marca 2018 r. skarżący został wezwany m.in. do nadesłania 4 egzemplarzy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2018 r. W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił jedynie braki skargi, tj. uiścił wpis i nadesłał odpisy skargi, nie uzupełnił jednak braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, albowiem nie nadesłał 4 egzemplarzy jego odpisów. Stąd zasadne było zastosowanie art. 49 § 2 P.p.s.a. i pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 P.p.s.a. i art. 198 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.