II OZ 847/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 10 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 118/10 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia [...] grudnia 2009 r. nr: [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 118/10 wezwano K. R. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis wyroku z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 118/10 wraz z uzasadnieniem, oddalającego skargę K. R.. Podstawę prawną przedmiotowego zarządzenia stanowił art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Pismem z dnia 20 lipca 2010 r. K. R. wniosła zażalenie na powołane wyżej zarządzenie z dnia 29 czerwca 2010 r. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: - art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 45 Konstytucji RP przez błędna wykładnię, - art. 133 § 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a., art. 6 i art. 58 ust. 1 p.p.s.a. oraz § 32 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr. 169, poz. 1646), poprzez wydanie zaskarżonego orzeczenia bez podjęcia czynności zmierzających do należytego skompletowana dokumentów stanowiących podstawę orzekania w sprawie, - art. 141 § 4 w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez przedstawienie stanu sprawy niezgodnego ze stanem rzeczowym, tylko bowiem odpowiadające określonym w tych przepisach wymogom stanowisko sądu pierwszej instancji czyniłoby, zadość racjom sporządzenia uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że w myśl art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Stosownie do treści art. 234 § 2 p.p.s.a., przy złożeniu takiego wniosku strona powinna uiścić opłatę kancelaryjną. Zgodnie natomiast z treścią § 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. W niniejszej sprawie zgłaszająca żądanie sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 sierpnia 2008 r. skarżąca K. R. przedmiotowej opłaty kancelaryjnej nie uiściła. W tej sytuacji, zaskarżone zarządzenie wzywające skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o doręczenie odpisu wyroku z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 118/10 wraz z uzasadnieniem, jest zasadne. Odnosząc się natomiast do podniesionej w uzasadnienia zażalenia kwestii uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego należy zauważyć, że art. 234 § 2 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, iż opłatę kancelaryjną pobiera się niezależnie od wcześniejszego obowiązku uiszczenia wpisu sadowego. Opłatami sądowymi są bowiem wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Rozpatrując zażalenie na zarządzenie wzywające K. R. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej Sąd nie może rozpoznać podniesionych w tym zażaleniu zarzutów odnoszących się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 118/10, oddalającego skargę K. R.. Wyrok ten może być bowiem przez skarżącą kwestionowany jedynie w drodze skargi kasacyjnej (art. 173 p.p.s.a.). Kierując się powyższymi względami Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.