II OZ 878/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 18 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. Z. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 13/05 o odrzuceniu skargi kasacyjnej T.Z.D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 marca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 13/05 o odrzuceniu skargi T. Z. D. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 8 grudnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 15 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę T. Z. D. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 8 grudnia 2004 r. z powodu nieuiszczenia należnego od skargi wpisu oraz nie uzupełnienia braków formalnych. Uwzględniając wniosek T. Z. D. o przyznanie prawa pomocy z dnia 4 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 maja 2005 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie. Wyznaczony w sprawie w dniu 13 czerwca 2005 r. adwokat D. C. wniósł w dniu 30 czerwca 2005 r. skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 15 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 5 lipca 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną stwierdzając jej wniesienie po terminie. Jak bowiem wskazał Sąd w uzasadnieniu postanowienia trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej (biegnący od dnia doręczenia stronie odpisu postanowienia z dnia 15 marca 2005 r.) upływał w dniu 22 kwietnia 2005 r. Natomiast skarga kasacyjna, bez wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, wpłynęła w dniu 30 czerwca 2005 r. Sąd stwierdził, iż w sprawie tej nie ma znaczenia termin w jakim doręczono pełnomocnikowi skarżącej odpis postanowienia z uzasadnieniem, skoro termin do wniesienia skargi kasacyjnej zaczął biec od momentu doręczenia odpisu postanowienia skarżącej, która nie miała jeszcze ustanowionego pełnomocnika. Na powyższe postanowienie Sądu pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, błędnie nazwane skargą kasacyjną, w którym zarzucił naruszenie przepisów art. 177 § 1 i art. 178 oraz 175 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając zażalenie pełnomocnik skarżącej podniósł, że skoro Sąd przyznał prawo pomocy Sygn. akt II OZ 878/05 postanowieniem z dnia 15 maja 2005 r. to wniesienie skargi w terminie było niemożliwe z uwagi na przymus adwokacko-radcowski, wobec czego należy przyjąć, że złożenie skargi w terminie zostało uniemożliwione działaniem Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Argumentacja pełnomocnika skarżącej zawarta w zażaleniu pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw. Bezspornym jest, że odpis postanowienia z dnia 15 marca 2005 r. został doręczony skarżącej w dniu 22 marca 2005 r. (k.17) i od tej daty liczy się termin do wniesienia skargi kasacyjnej, niezależnie od późniejszych okoliczności związanych z przyznaniem skarżącej prawa pomocy i wyznaczeniem przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika. Drugą datą istotną w sprawie jest dzień, w którym pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go w sprawie przez ORA, bowiem od tej daty liczy się siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 §1 p.p.s.a.). Pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną w dniu 29 czerwca 2005 r. (data stempla pocztowego), jednak w piśmie tym nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej (art. 86 § 1 p.p.s.a.) i to był podstawowy błąd, który spowodował odrzucenie skargi kasacyjnej. Całkowicie bezpodstawne są więc zarzuty naruszenia przepisów postępowania przez Sąd, zawarte w zażaleniu. Pełnomocnik skarżącej, jak wynika z tego pisma, najwyraźniej zapomniał o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednak wymaga to złożenia stosownego wniosku (w określonym terminie) wraz ze skargą kasacyjną. W świetle powyższych rozważań, zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.