II OZ 880/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. zażalenia Z.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 928/10 o zawieszeniu postępowania w sprawie ze skargi Z.S. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. umorzyć postępowanie zażaleniowe, 2. zwrócić Z.S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu od zażalenia z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 928/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi Z.S. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] 2010 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotowe postępowanie na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., należało zawiesić, albowiem w toku postępowania zmarła W.R., a jej następca prawny M.Z. poinformował Sąd, że sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po wyżej wymienionej jest w toku. Jednocześnie wniósł o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania spadkowego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący Z.S., wskazując iż jest ono niezasadne, albowiem przepis art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie pozwala na zawieszenie postępowania na wniosek jedynego spadkobiercy po zmarłej uczestniczce, który oczekuje na uprawomocnienie się postanowienia sądu stwierdzającego nabycie spadku po wyżej wskazanej. Podniósł również, że podstawy prawnej zawieszonego postępowania nie może stanowić przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem przedmiotowe postępowanie toczy się w sprawie uchylenia decyzji Wojewody Pomorskiego utrzymującej w mocy decyzję Starosty Nowodworskiego odmawiającego uchylenia decyzji w sprawie pozwolenia na budowę wydanej przez tego Starostę z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z dnia 6 lipca 2011 r. M.Z. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli, sygn. akt [...], jest jedynym spadkobiercą zmarłej uczestniczki postępowania W.R. Pismem z dnia 4 sierpnia 2011 r. Z.S. wniósł o "wycofanie zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania". W uzasadnieniu wskazał, że wnosi o "wycofanie zażalenia z dnia 6 lipca z uwagi na jego bezprzedmiotowość", albowiem przyczyna zawieszenia postępowania ostatecznie przestała istnieć. W dniu [...] maja 2011 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli, sygn. akt [...], stwierdził, że jedynym spadkobiercą zmarłej W.R. jest M.Z. W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowania W.Z. w istocie wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przy czym uznaje się, że skarga została cofnięta skutecznie, gdy czynność ta nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Unormowanie to - na mocy art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. - ma zastosowanie także do cofnięcia zażalenia. Mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie skarżący cofnął wniesione zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 21 czerwca 2011 r. o zawieszeniu postępowania, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zainicjowane wskazanym wyżej zażaleniem należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. W tym miejscu wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał cofnięcia zażalenia za niedopuszczalne, albowiem przyczyną dokonania wskazanej wyżej czynności był fakt ustania przyczyny z powodu której Sąd I instancji przedmiotowe postępowanie zawiesił. Z tego względu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W związku z tym, że Z.S. skutecznie cofnął wniesione zażalenie, na podstawie wskazanego wyżej przepisu należało zwrócić mu uiszczony wpis w całości. Dlatego też na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2 sentencji.