II OZ 900/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń B. J. i J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 877/20 o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 877/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi B. J. na pismo Wojewody M. z dnia [...] maja 2020 r., znak: [...] w przedmiocie zmiany terminu załatwienia sprawy postanawia: oddalić zażalenia. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 877/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA), na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej jako P.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną J. J. (dalej jako uczestnik postępowania) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 877/20, którym odrzucono skargę B. J. na pismo Wojewody M. z dnia [...] maja 2020 r., znak: [...] w przedmiocie zmiany terminu załatwienia sprawy. Sąd wskazał na wynikający z art. 175 P.p.s.a. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej oraz przewidziane w tym artykule wyjątki do tej zasady. Sąd podniósł, że w myśl art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, gdy jest ona niedopuszczalna. Sąd zauważył, że sporządzenie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a. stanowi brak nieusuwalny, skutkujący jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej, bez uprzedniego wzywania do usunięcia braków. Skoro skarżąca o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika została pouczona (k. 24 akt sądowych), to Sąd przyjął, że wniesienie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącą było niedopuszczalne i skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 178 P.p.s.a. Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli J. J. uczestnik postępowania i B. J., domagając się jego natychmiastowego uchylenia w całości. Ponadto zażądali natychmiastowego objęcia nadzorem postępowania ze względu na kryminalne działania, natychmiastowego stwierdzenia, że wydanie postanowienia nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej, dołączenia do akt wszystkich pism wystosowanych w tej sprawie, natychmiastowego przystąpienia do sprawy Prokuratora Generalnego z urzędu, natychmiastowego zwrotu wszystkich kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadnieniem powyższego są ogólnie wskazane "Konwencje i Ustawy". Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do art. 173 § 1 i 2 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (§ 2.). O wymogach jakie ma spełniać wnoszona skarga kasacyjna stanowi między innymi art. 175 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W § 2 - § 3 wskazane zostały wyjątki od tej zasady, które nie miały jednak zastosowania w niniejszej sprawie. Zatem Sąd I instancji słusznie zauważył, że skarga kasacyjna uczestnika postępowania na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 877/20 o odrzuceniu skargi została sporządzona przez niego osobiście, co potwierdza jego własnoręczny podpis (k. 38 akt). Wyjątki z § 2 i 3 art. 175 P.p.s.a. nie miały zastosowania bowiem z akt nie wynika by uczestnik postępowania był z jedną z osób, o których mowa w tych przepisach. Ponadto uczestnik postępowania był świadomy istniejącego przymusu adwokacko - radcowskiego bowiem został o tym pouczony przy doręczeniu mu odpisu zaskarżonego postanowienia (k. 28 akt pkt 2 pouczenia). Wobec powyższego Sąd I instancji słusznie odrzucił na podstawie art. 178 P.p.s.a. skargę kasacyjną sporządzoną z naruszeniem art. 175 § 1 P.p.s.a bowiem w takiej postaci była ona niedopuszczalna. Brak sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika nie jest brakiem formalnym lecz brakiem materialnoprawnym tego środka odwoławczego i nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu w zakresie uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego. Jest to brak nieusuwalny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.