II OZ 918/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. i J. B. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2008 r. sygn. akt II OZ 918/08 oddalające zażalenie Al. B. i J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1516/07 o odmowie przyznania prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. B. i J. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 16 września 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1516/07, odmawiające A. i J. B. przyznania prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Na postanowienie to skarżący wnieśli zażalenie domagając się m.in. jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania. W tym stanie rzeczy, należało uznać zażalenie skarżących na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2008 r., za niedopuszczalne. Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 197 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.