II OZ 920/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 705/10 odmawiające przedłużenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i pozostawiające wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 84 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odmówił przedłużenia terminu do złożenia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy i pozostawił wniosek w tym przedmiocie bez rozpoznania. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał na dotychczasowy przebieg postępowania, w szczególności, że termin do uzupełnienia braków formalnych był już w niniejszej sprawie przedłużony, a skarżąca została prawidłowo pouczona o konieczności złożenia wniosku na urzędowym formularzu, który został jej dwukrotnie doręczony. Skarżąca w wyznaczonym terminie nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z faktu, że złożone przez nią oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania stosowane w postępowaniu przed sądem powszechnym nie jest równoznaczne ze złożeniem formularza PPF. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 252 § 2 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do treści art. 257 wskazanej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W sprawie niniejszej należy uznać, że przepis art. 257 ppsa na podstawie którego Sąd I instancji pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został zastosowany w sposób prawidłowy. Skoro bowiem skarżąca pomimo dwukrotnego przesłania jej urzędowego formularza wniosku nie złożyła go do Sądu w zakreślonym terminie to Sąd był zobowiązany pozostawić go bez rozpoznania. Jak słusznie wskazuje się w zaskarżonym postanowieniu na uwzględnienie nie zasługiwał także wniosek o kolejne przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych bowiem w sprawie nie wystąpiły okoliczności uniemożliwiające dochowanie wyznaczonego terminu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 orzekł jak w sentencji.