II OZ 93/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadminstracyjnej zażalenia K. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 października 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 316/10 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie Wnioskiem, który wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 5 lipca 2010 r. K. Ż. zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w/w decyzję skarżący otrzymał w dniu 20 grudnia 2007 r. w trakcie pobytu w Areszcie Śledczym w S. i zaskarżył to rozstrzygnięcie w przewidzianym terminie. Postanowieniem z dnia 22 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2007 r.. Sąd wskazał, że korespondencja na którą powołuje się skarżący (a która miała być wysłana z Aresztu Śledczego w S. w dniu 24 grudnia 2007 r.) nie dotyczyła decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2007 r. lecz prowadzonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku sprawy o sygnaturze III SA/Gd 405/07. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych oraz dziennika korespondencji przychodzącej WSA w Gdańsku, w dniu 24 grudnia 2007 r. skarżący nadał w Areszcie Śledczym w S. kopertę z formularzem PPF zawierającym wniosek o prawo pomocy w sprawie III SA/Gd 405/07. Co istotne, 30 – dniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2007 r. rozpoczął się w dniu 21 grudnia 2007 r. W przepisanym terminie bezpośrednio do Sądu nie wpłynęła jednak skarga na w/w decyzję, co sugeruje skarżący we wniosku oraz w pozostałych pismach. Z pisma Wojewody Pomorskiego z dnia 7 czerwca 2010 r. wynika nadto, że taka skarga nie wpłynęła do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku. Zdaniem Sądu zatem, nie można zatem obecnie przyjąć, że skarżący z powołaniem się na w/w okoliczności uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu stanowiska, iż uchybienie terminowi nastąpiło z winy skarżącego podczas gdy uprawdopodobnienie braku winy przez skarżącego było niemożliwe z uwagi na fakt przybywania w Zakładzie Karnym Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Stosownie natomiast do art. 87 § 5 w/w ustawy po upływie roku od uchybionego terminu jego przywrócenia jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Mając powyższe na uwadze oraz wzgląd na okoliczności sprawy niniejszej należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób, że uchybienie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2007 r., w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego nastąpiło bez jego winy. Jak bowiem wynika z ustaleń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, brak dowodów potwierdzających okoliczność, że skarga na przedmiotową decyzję została w ogóle nadana. Co prawda zarówno z wyjaśnień skarżącego, znajdującego się w aktach administracyjnych zestawienia korespondencji nadanej za pośrednictwem Aresztu Śledczego w S. jak i pisma Wojewody Pomorskiego przywołanego przez Sąd wynikałoby, że skarga została wysłana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jednak jak wynika z ustaleń Sądu przesyłka nadana w Areszcie Śledczym w S. w dniu 24 grudnia 2007 r. zawierała formularz PPF – wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skoro zatem brak dowodu, że skarga na decyzję Wojewody Pomorskiego została nadana i zaginęła to tym samym brak podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu do jej wniesienia nastąpiło bez winy skarżącego. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 października 2010 r. odmówił skarżącemu przywrócenia termin do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] listopada 2007 r., w przedmiocie wymeldowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.