II OZ 930/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. i J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1795/06, o odrzuceniu zażalenia skarżących na postanowienie o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. J. i J. J. postanawia oddalić zażalenie. Uzasadnienie. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z dnia 2 października 2006 r., wezwał skarżących do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, w szczególności wskazanie, czy przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] oraz nadesłanie czytelnej kopii skargi. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1795/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił skargę J. i J. J. Sąd ustalił, że mimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uzupełnili braków skargi. Odpis postanowienia doręczono skarżącym z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd pierwszej instancji poinformował skarżących o tym, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, może być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Sąd pouczył nadto skarżących o możliwości uzyskania prawa pomocy i procedurze umożliwiającej ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. J. J. i J. J. złożyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę kasacyjną sporządzoną samodzielnie. Postanowieniem z dnia 21 marca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1795/06, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżących. Sąd pierwszej instancji powołał się na przepis art. 178 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a. Odpis postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną doręczono skarżącym z pouczeniem o prawie do złożenia zażalenia, terminie wniesienia zażalenia oraz o tym, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, może być sporządzone jedynie przez adwokata lub radcę prawego. Skarżących ponownie pouczono o możliwości przyznania stronom prawa pomocy. W piśmie z dnia 23 kwietnia 2007 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wnieśli o "kasację postanowienia z dnia 21 marca 2007 r." oraz o zwolnienie z kosztów i przyznanie adwokata do napisania skargi kasacyjnej. Postanowieniu z dnia 21 marca 2007 r., a więc postanowieniu odrzucającemu skargę kasacyjną, zarzucili bezprawność. Skarżących wezwano do przedłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonego na formularzu oraz skierowano na posiedzenie niejawne sprawę w celu rozpatrzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1795/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 21 marca 200 7 r., odrzucające skargę kasacyjną. Sad wskazał, jako podstawę prawną orzeczenia, przepisy art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 4 P.p.s.a., z których wynika, że należy odrzucić zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, które nie zostało sporządzone przez radcę prawnego lub adwokata. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli J. J. i J. J. w dniu 30 maja 2007 r. Wywodzili, że bez ich wiedzy nie miały prawa być wznoszone w sąsiedztwie ich posesji żadne obiekty powodujące niszczenie i mające ujemny wpływ na stan ich zdrowia. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2007 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zaakcentować należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest tylko postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 194 § 4 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób wymienionych w art. 194 § 3 P.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt OZ 474/04, niepublikowane, treść powołana przez Bogusława Gruszczyńskiego [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Kantor Wydawniczy Zakamycze, Kraków 2006, s. 464). Skarżący, mimo prawidłowego pouczenia, wnieśli zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzone samodzielnie, a nie przez adwokata lub radcę prawnego. Podnoszone w zażaleniu okoliczności nie podważają legalności zaskarżonego postanowienia. Nie odnoszą się do przesłanek dopuszczalności zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Dodać jeszcze można, iż ustanowienie adwokata z urzędu dla skarżących, po wydaniu postanowienia o odrzuceniu zażalenia, co do którego wprowadzono przymus adwokacko – radcowski, nie sanuje nieusuwalnego braku zażalenia, polegającego na sporządzeniu zażalenia przez osoby niespełniające wymagań z art. 194 § 4 P.p.s.a. Wobec powyższego należało, na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalić zażalenie skarżących na postanowienie Sądu pierwszej instancji, odrzucające zażalenie skarżących na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.