II OZ 948/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Op 420/11 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skarg M. Ś., J. S., M. P., D. D., S. D., R. S., M. T., T. N., H. W., M. N., R. W. i J. T. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. W dniu 22 sierpnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęły, wniesione w jednym piśmie, skargi M. Ś., J. S., M. P., D. D., S. D., R. S., M. T., T. N., H. W., M. N., R. W. i J. T. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar w rejonie miejscowości P., O. i J. w gminie O. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Op 420/11, wezwał M. N. do uiszczenia wpisu sądowego od jej skargi na powyższą uchwałę w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażaleniem z dnia 7 września 2011 r. M. N. zaskarżyła powyższe zarządzenie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów art. 214 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przez ich niewłaściwe zastosowanie i wniosła o uchylenie tego zarządzenia. W uzasadnieniu powyższego zażalenia podniesiono, że przedmiotowa skarga została złożona przez grupę osób, których prawo do czynnego uczestnictwa w tworzeniu prawa miejscowego zostało naruszone wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały, a proces tworzenia tego prawa odbywał się bez udziału organów planistycznych Gminy. Przedmiotowa skarga dotyczy zatem wspólnego uprawnienia skarżących do uczestniczenia w tworzeniu prawa i powinna podlegać jednej opłacie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zastosował w sposób prawidłowy powyższy przepis – wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od jej skargi. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu w kwocie 300 zł, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Podkreślić w tym miejscu należy bowiem, że wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie nie można uznać, że uprawnienia czy obowiązki skarżących związane z zaskarżoną uchwałą są wspólne. Wniesienie skarg w jednym piśmie nie przesądza o istnieniu wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w art. 214 § 2 p.p.s.a. To, że zaskarżona uchwała dotyczy wielu podmiotów i została następnie przez te podmioty zaskarżona nie oznacza, że nakłada na nich wspólne obowiązki albo uprawnienia. Nie zmienia tego faktu to, że cel, który chcą osiągnąć skarżący, jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji można stwierdzić, że po stronie skarżących występuje współuczestnictwo, jednakże ma ono charakter formalny, gdyż wynika to tylko z tego, że skargi zostały wniesione w jednym piśmie i dotyczą tego samego aktu. Takiego zaś współuczestnictwa nie obejmuje przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarżący są właścicielami różnych nieruchomości położonych na obszarze objętym zaskarżoną uchwałą w związku z czym prawa i obowiązki skarżących nie są im wspólne. Wspólne prawa i obowiązki byłyby jedynie wówczas, gdyby wynikały z tego samego tytułu prawnego, a czym innym jest podobieństwo sytuacji faktycznej i prawnej skarżących, jakie ma miejsce w niniejszej sprawie. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.