II OZ 995/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1347/14 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 marca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1347/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2015 r. o tej samej sygnaturze. Sąd wskazał, iż zarządzeniem z dnia 24 lutego 2015 r., Sąd uznał przesyłkę adresowaną do R.K. zawierającą postanowienie z dnia 7 stycznia 2015 r. , za skutecznie doręczoną z dniem 2 lutego 2015 r. (k-145 akt sądowych). Na powyższe postanowienie z dnia 7 stycznia 2015 r., R.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie w dniu 26 stycznia 2015 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej (k-141). Sąd pierwszej instancji rozpoznając ww. zażalenie wskazał, że stosownie do treści art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), zażalenie na wymienione w § 1 tego przepisu postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd pierwszej instancji wskazał, że termin do wniesienia zażalenia rozpoczyna bieg od dnia doręczenia stronie postanowienia wraz z uzasadnieniem. W ocenie Sądu wojewódzkiego zażalenie wniesione przed doręczeniem zaskarżonego postanowienia jest przedwczesne, a tym samym niedopuszczalne i w związku z tym podlega ono odrzuceniu na podstawie ww. przepisów. Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 12 marca 2015 r. złożył R.K., domagając się jego uchylenia w całości oraz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: - art. 197 § 2 i art. 178 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie; - art. 194 § 2 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co miało wpływ na wynik sprawy; - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuzasadnionym przyjęciu, że żalącemu doręczono postanowienie z dnia 7 stycznia 2015 r. dopiero w dniu 2 lutego 2015 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż w ocenie skarżącego zażalenie nie było przedwczesne, bowiem zażalenie na ww. postanowienie wniósł już w dniu 26 stycznia 2015 r. W treści zażalenia jednoznacznie wynikało, że żalący zapoznał się z treścią postanowienia, na które złożył skargę. Zdaniem skarżącego uchylone więc zostało domniemanie doręczenia korespondencji w dniu 2 lutego 2015 r. Dodatkowo podniesiono, iż Sąd dokonał wadliwej wykładni przepisów prawa, odnoszących się do terminów wnoszenia zażaleń. Przepisy wprowadzając terminy wnoszenia zażaleń wprowadzają ograniczenie czasowe, wyznaczając termin po którym nie można już wnieść środka zaskarżenia. Nie sposób jednak uznać by wadą było wniesienie środka zaskarżenia wcześniej (choć w tym przypadku taka sytuacja nie nastąpiła). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl zaś art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Kwestię doręczania pism sądowych w postępowaniu administracyjnym regulują przepisy rozdziału 4 działu III ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 73 § 1 ustawy, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012, poz. 1529) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości podjęcia odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). Wobec powyższego, uznać należy, iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że zażalenie R.K., wniesione w dniu 26 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego, k- 141), zostało złożone przedwcześnie, tj. przed skutecznym doręczeniem skarżącemu postanowienia z dnia 7 stycznia 2015 r. Podkreślenia wymaga, iż powzięcie przez skarżącego informacji o wydaniu zaskarżonego postanowienia nie wywołało skutków procesowych, bowiem dopiero zastosowanie przez Sąd pierwszej instancji instytucji doręczenia zastępczego zgodnie z art. 73 p.p.s.a., które nastąpiło w dniu 2 lutego 2015 r. (k-145 akt sądowych) otworzyło skarżącemu bieg terminu do wniesienia zażalenia. Wobec powyższego uznać należy, iż zażalenie R.K. zostało złożone przedwcześnie i z tej przyczyny podlegało ono odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.