II SA 1336/97

oddala skargę na decyzję ministra transportu i gospodarki morskiej w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie międzynarodowych przewozów drogowych. Minister transportu i gospodarki morskiej decyzją z 19 czerwca 1997 r., wydaną na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego /Dz. U. nr 75 poz. 332 ze zm./, cofnął Danucie S. i Adamowi S. koncesję na wykonywanie międzynarodowych przewozów drogowych w zakresie przewozu towarów z zasięgiem na wszystkie kraje. (...) W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że Biuro Obsługi Transportu Międzynarodowego ujawniło, iż powyższy pojazd stracił 9 kwietnia 1995 r. ważność badań technicznych. W związku z tym wezwano skarżących do nadesłania stosownych wyjaśnień oraz uprzedzono o przewidzianych sankcjach prawnych. Strony przyznały wówczas, że nie wykonują usług transportowych, gdyż ich pojazd uległ wypadkowi. Nie przedstawiły jednak żadnych dokumentów dotyczących remontu tego pojazdu. W tej sytuacji z uwagi na niewykonywanie zarobkowego transportu międzynarodowego przez ponad 6 miesięcy, z przyczyn leżących po stronie firmy, organ koncesyjny zobowiązany był cofnąć przyznaną jej koncesję. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Danuta i Adam S. stwierdzili, że ponieśli wysokie koszty związane z uzyskaniem koncesji. Przedmiotową działalność prowadzili krótko, gdyż ich samochód został zniszczony w wypadku drogowym. (...) Minister transportu i gospodarki morskiej powyższą decyzję utrzymał w mocy, stwierdzając, że argumenty odwołujących się nie uzasadniają zmiany tego rozstrzygnięcia. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Danuta i Adam S. podtrzymali stanowisko wyrażone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stwierdzili też, że decyzje o cofnięciu im koncesji uznaliby za słuszną, gdyby w przyszłości mogli otrzymać nową koncesję na nowy pojazd, ale bez opłat koncesyjnych. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, powtarzając wywody zawarte w motywach zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem niniejszej sprawy jest wyłącznie ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji z przepisami wówczas obowiązującej ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego /Dz.U. nr 75 poz. 332 ze zm./. Art. 6 ust. 1 pkt 4 tej ustawy stanowił, że podmiot gospodarczy może otrzymać koncesję, jeżeli dysponuje pojazdem lub pojazdami samochodowymi, które odpowiadają warunkom technicznym wymaganym przepisami o ruchu drogowym. W myśl zaś art. 7 ust. 1 pkt 2 koncesje udzielane były podmiotowi gospodarczemu na przewóz jednym lub większą liczbą określonych pojazdów samochodowych. Danuta S. i Adam S. otrzymali koncesję na przewóz towarów na samochód marki volvo o numerze rejestracyjnym (...) na konkretny samochód, odpowiadający wymaganiom transportu drogowego. Skarżący w toku postępowania administracyjnego przyznali, że od kwietnia 1995 r. ich pojazd nie był poddawany badaniom technicznym oraz że po wypadku drogowym nie przeprowadzili remontu tego pojazdu, wskutek czego przez ponad 6 miesięcy nie wykonywali międzynarodowych przewozów drogowych. Na rozprawie przed sądem administracyjnym Adam S. wyjaśnił, że samochód uległ uszkodzeniu w 1995 r., a w 1996 r. został sprzedany. Brak sprawnego technicznie samochodu, a następnie sprzedaż pojazdu objętego koncesją, stanowią okoliczności leżące niewątpliwie po stronie posiadaczy koncesji. Niewykonywanie z tej przyczyny przez ponad 6 miesięcy omawianej działalności stanowiło zatem przesłankę do obligatoryjnego cofnięcia skarżącym koncesji na podstawie art. 9 pkt 3 cytowanej ustawy. Zaskarżona decyzja prawa więc nie narusza.