II SA 1792/98

Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych /Dz.U. nr 108 poz. 684/ prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w rejonowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy /stosunek służbowy/ za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn pracodawcy, albo rozwiązanie stosunku za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania. W takiej sytuacji bezrobotnemu, spełniającemu warunki z art. 23 tej ustawy, zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w rejonowym urzędzie pracy /art. 27 ust. 2 pkt 3 ustawy/. W tym ostatnim przepisie wyraźnie i jednoznacznie określono, że zasiłek przysługuje po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania. Stąd też nie można podzielić poglądu skarżącego, że osoba, która rozwiązała stosunek pracy za wypowiedzeniem, nabywa prawo do zasiłku dla bezrobotnych po upływie 90 dni licząc od dnia, w którym spełniła ustawowe warunki do uznania jej za bezrobotną, gdyż pogląd ten pozostaje w sprzeczności z językową wykładnią omawianego przepisu. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. decyzją z dnia 26 listopada 1998 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w W. z dnia 9 października 1998 r., którą to decyzją uznano Stanisława C. za osobę bezrobotną od dnia 8 października 1998 r., tj. od daty rejestracji i przyznano prawo do zasiłku dla bezrobotnych po upływie 90 dni od dnia rejestracji z powodu rozwiązania przez zainteresowanego umowy o pracę za wypowiedzeniem. W uzasadnieniu decyzji podano, że stosownie do art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w rejonowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy za wypowiedzeniem. Zasiłek przysługuje wówczas bezrobotnemu po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w rejonowym urzędzie pracy /art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu/. Mając na uwadze fakt, że zainteresowany w okresie 6 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania rozwiązał umowę o pracę za wypowiedzeniem uznać należy, że zaskarżona decyzja Kierownika RUP w W. odmawiająca przyznania zainteresowanemu prawa do zasiłku od dnia rejestracji jest zgodna z obowiązującym stanem prawnym. Argumentacja skarżącego zawarta we wniesionym odwołaniu, dotycząca interpretacji przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zamieszczonej na łamach prasy popularnej, nie może stanowić przesłanki do uchylenia kwestionowanej decyzji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Stanisław C. zarzucił, że powyższe decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa, albowiem zgodnie z wykładnią mających w sprawie zastosowanie przepisów osoba, która rozwiązała stosunek pracy za wypowiedzeniem, nabywa prawo do zasiłku dla bezrobotnych po upływie 90 dni licząc od dnia, w którym spełniła ustawowe warunki do uznania jej za osobę bezrobotną, a nie od dnia, w którym została zarejestrowana jako bezrobotna. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych /Dz.U. nr 108 poz. 684/ prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w rejonowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy /stosunek służbowy/ za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn pracodawcy, albo rozwiązanie stosunku za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania. W takiej sytuacji bezrobotnemu, spełniającemu warunki z art. 23 tej ustawy, zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w rejonowym urzędzie pracy /art. 27 ust. 2 pkt 3 ustawy/. W tym ostatnim przepisie wyraźnie i jednoznacznie określono, że zasiłek przysługuje po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania. Stąd też nie można podzielić poglądu skarżącego, że osoba, która rozwiązała stosunek pracy za wypowiedzeniem, nabywa prawo do zasiłku dla bezrobotnych po upływie 90 dni licząc od dnia, w którym spełniła ustawowe warunki do uznania jej za bezrobotną, gdyż pogląd ten pozostaje w sprzeczności z językową wykładnią omawianego przepisu. Prezentowany przez skarżącego pogląd, który to pogląd skarżący wywodzi z publikacji zawartej w Magazynie "T.", mógł być aktualny na tle poprzedniego stanu prawnego, obowiązującego przed nowelizacją ustawy dokonanej ustawą z dnia 16 lipca 1998 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (...), gdyż wówczas w przepisie art. 27 ust. 2 pkt 1 prawo do zasiłku nie było uzależnione od upływu okresu 90 dni od dnia zarejestrowania, lecz przepis ten zawierał ogólne sformułowanie, że (...) zasiłek przysługuje po okresie 90 dni. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i dlatego orzekł jak w wyroku na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.