II SA 595/82

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 207 par. 6 Kpa skargę Krzysztofa G. na decyzję Głównego Urzędu Ceł z dnia 22 stycznia 1982 r. nr TS-I-5541-98/81 w przedmiocie wymierzenia należności celnej. Pismem z dnia 18 lutego 1982 r. Krzysztof G. zwrócił się do głównego Urzędu Ceł o ponowne rozpatrzenie sprawy opłat celnych, zakończonej decyzją GUC z dnia 22 stycznia 1982 r. nr TS-I-5541-98/81, wskazując na okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę wznowienia postępowania, bądź też zmianę decyzji w trybie art. 154 lub 155 Kpa. W zakończeniu swojego pisma Krzysztof G. stwierdził, że "w wypadku negatywnego rozpatrzenia podania chciałbym wnieść skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego". Z akt sprawy nie wynika, czy Główny Urząd Ceł załatwił to pismo w sposób przewidziany przepisami Kpa, natomiast pismem z dnia 27 marca 1982 r. Krzysztof G. zwrócił się do Głównego Urzędu Ceł o potraktowanie jego podania z dnia 18 lutego 1982 r. "jako skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego". Główny Urząd Ceł wniósł o oddalenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny, odrzucając skargę, miał na uwadze co następuje: Stosownie do art. 199 par. 1 Kpa skargę na decyzję organu administracji państwowej wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia stronie, stosownie zaś do art. 199 par. 3 Kpa nie można wnieść skargi do sądu administracyjnego na decyzję, jeżeli właściwy organ administracji państwowej wszczął postępowanie w celu zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji albo wznowił postępowanie. Fakt sprawy wynika, że przed otrzymaniem pisma Krzysztofa G. z dnia 27 marca 1982 r. GUC podjął czynności dla sprawdzenia zarzutów podniesionych w piśmie z dnia 18 lutego 1982 r., lecz z nieznanych powodów nie wydał decyzji, a zatem sprawy nie można uznać za zakończoną w postępowaniu administracyjnym. Stanowi to bezwzględną przeszkodę do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego /art. 199 par. 3 Kpa/. Pismo Krzysztofa G. z dnia 27 marca 1982 r. nie mogło spowodować żądanego przez niego skutku "potraktowania podania z 18 lutego 1982 r. jako skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego", skoro wybrał on drogę dochodzenia zmiany wydanej decyzji ostatecznej w trybie postępowania administracyjnego i przez wniesienie pisma z 18 lutego 1982 r. spowodował wszczęcie tego postępowania, zapowiadając, że dopiero w wypadku negatywnego rozpatrzenia podania chciałby wnieść skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nadto pismo z dnia 27 marca 1982 r. zostało wniesione z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu, w którym skarga może być skutecznie wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego /art. 199 par. 1 Kpa/. Skoro więc w sprawie istnieją przyczyny, które w myśl art. 204 par. 1 Kpa powodują niedopuszczalność skargi, skargę stosownie do art. 207 par. 6 Kpa należało odrzucić.