II SA/Ka 1830/97

postanawia skargę odrzucić w przedmiocie wymeldowania (...) z pobytu stałego. Zgodnie z treścią par. 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /Dz.U. nr 117 poz. 563/ w sprawach z zakresu ewidencji ludności pobiera się wpis stały /odnośnie decyzji dotyczącej obowiązku meldunkowego 10 zł - par. 3 ust. 1 pkt 4 lit. "a"/. Wpis stały od skargi wnoszonej przez pełnomocnika będącego radcą prawnym należy uiścić na podstawie art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ bez wezwania przez przewodniczącego wydziału /prezesa ośrodka zamiejscowego/, o którym mowa w par. 7 wymienionego rozporządzenia Rady Ministrów /por. mającą odpowiednie zastosowanie uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 1997 r. OPS 14/96 - ONSA 1997 Nr 2 poz. 54/. Skoro w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego - radca prawny uchybił temu obowiązkowi wnosząc skargę bez uiszczenia wpisu stałego skargę należało odrzucić /art. 17 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 36 ust. 3 i art. 53 ust. 3 ustawy o NSA.