III FSK 12/23

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2023-06-30

Skład orzekający: Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA (del.) Anna Juszczyk-Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona po terminie, po tym jak pierwotnie złożony dokument został uznany za niepodpisany przez pełnomocnika i nieuzupełniony w terminie, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona po terminie. Pierwotnie złożony dokument został uznany za niepodpisany przez pełnomocnika, a późniejsze pismo, choć podpisane przez pełnomocnika, stanowiło de facto nowe pismo procesowe wniesione po upływie terminu do jej złożenia, bez wniosku o przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
Strona złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie. Pierwotnie złożony dokument został uznany za niepodpisany przez pełnomocnika, który oświadczył, że nie jest pełnomocnikiem strony w tej sprawie. Następnie pełnomocnik wniósł nową skargę kasacyjną, która jednak została wniesiona po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną i zwrócono uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA (del.) Anna Juszczyk-Wiśniewska (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 37/21 w sprawie ze skargi T. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 listopada 2020 r., nr KOC/7723/Fi/18 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r. postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić T.K. od Skarbu Państwa (z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Wyrokiem z 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 37/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T.K. i W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 listopada 2020 r., nr KOC/7723/Fi/18 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 rok. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 20 października 2021 r. W dniu 15 listopada 2021 r. (data nadania w placówce pocztowej - 9 listopada 2021 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła kopia skargi kasacyjnej T.K., podpisanej przez radcę prawnego M.M., w której wyrokowi z dnia 31 sierpnia 2021 r. zarzucono: -niewłaściwe zastosowanie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej i błędną wykładnię art. 122 i 187 § 1 tej ustawy, -błędną wykładnię art. 243 § 1 i 2 tej ustawy, -błędną wykładnię art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie wezwano ww. pełnomocnika, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, m.in. do własnoręcznego podpisania nadesłanej skargi kasacyjnej lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza ww. pisma oraz do złożenia oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Niniejsze wezwanie pełnomocnik odebrał 14 grudnia 2021 r. W odpowiedzi, pismem z 22 grudnia 2021 r. (data nadania w placówce pocztowej - 29 grudnia 2021 r.) pełnomocnik oświadczył, że nie składał w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej, nie jest też pełnomocnikiem strony w tej sprawie. Dodał, że skargi kasacyjne w imieniu T.K. składał w sprawach o sygnaturach III SA/Wa 33/21, III SA/Wa 34/21 i III SA/Wa 35/21. W związku powyższym, wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, poprzez złożenie skargi kasacyjnej sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika. Pismem z dnia 3 marca 2022 r., radca prawny M.M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2021 r. Wnosząc o m.in. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błędną wykładnię art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Jednocześnie dołączył pełnomocnictwo do reprezentowania T.K. przed m.in. sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. - dalej "P.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a. tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, jak również wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a P.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a także przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 180 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Jak wynika z akt sprawy, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2021 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 20 października 2021 r., zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał 19 listopada 2021 r. W dniu 9 listopada 2021 r. złożono do WSA w Warszawie kopię skargi kasacyjnej od ww. wyroku. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnika do własnoręcznego podpisania nadesłanej skargi kasacyjnej lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza ww. pisma, pełnomocnik ten oświadczył, że nie składał w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej i nie jest pełnomocnikiem strony w tej sprawie. Następnie pismem z dnia 3 marca 2022 r., pełnomocnik złożył skargę kasacyjną, której treść odbiegała od treści pisma nazwanego skargą kasacyjną z 9 listopada 2021 r. Pismo z 9 listopada 2021 r. składa się z trzech stron i zawiera trzy zarzuty kasacyjne, z kolei przesłana 3 marca 2021 r. skarga kasacyjna składa się z dwóch stron i oparta jest jedynie na jednym zarzucie; ponadto obie różnią się uzasadnieniem. W związku z powyższym, nadesłana przez skarżącego skarga kasacyjna z dnia 3 marca 2021 r. o innej treści, aniżeli pismo z dnia 9 listopada 2021 r., stanowi de facto nowe pismo procesowe w sprawie. Z tego też względu należy uznać, że strona nie uzupełniła braków formalnych pism z 9 listopada 2021 r., z kolei skarga kasacyjna z dnia 3 marca 2022 r. została wniesiona po terminie zakreślonym w art. 177 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie zauważyć należy, że pełnomocnik nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 178 P.p.s.a., skarga kasacyjna z dnia 3 marca 2022 r. podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Skoro jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaniechał wydania postanowienia w tym przedmiocie, skargę kasacyjną z 3 marca 2022 r. jako spóźnioną zobligowany był odrzucić Naczelny Sąd Administracyjny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji). |Sędzia WSA (del.) |Sędzia NSA |Sędzia NSA | |Anna Juszczyk-Wiśniewska |Stanisław Bogucki |Jolanta Sokołowska |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło