III FSK 3651/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 grudnia 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 441/20 w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 18 lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: oddalić wniosek. Sygnatura akt III FSK 3651/21 U z a s a d n i e n i e Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 1.12.2020 r. oddalił skargę R. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu podniósł, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości będzie stanowiło poważne zagrożenie dla jego zdrowia i życia. Poddanie egzekucji całego majątku osobistego będzie niosło za sobą nieodwracalne skutki, gdyż pozbawiony zostanie większości środków do utrzymania, w tym środków na leczenie oraz środków umożliwiających pracę na dotychczasowych zasadach. Wskazał, że jest osobą ciężko chorą na cukrzycę insulinożależną, depresję, afazję, głuchotę, niewydolność krążenia, rwę kulszową, miażdżycę tętnic, niedrożną tętnicę i dnę moczanową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia 4.08.2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postępowaniu poprzedzającym wydanie wyroku, rozpoznając wniosek analogiczny w swej treści do obecnie analizowanego, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. Sąd uznał, że przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej, sformułowane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: P.p.s.a.) nie zostały przez skarżącego uprawdopodobnione, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uzasadniony bardzo ogólnikowo. Niewystarczającym jest bowiem samo wskazanie, że skarżący jest osobą schorowaną i wszczęcie egzekucji spowoduje utratę środków na leczenie i utrzymanie, skoro skarżący nie podał ani wysokości osiąganych dochodów, ani wysokości kosztów utrzymania, w tym leczenia; nie przedstawił również zaświadczenia o swoim stanie zdrowia. Niewystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest również wysoka kwota egzekwowanej należności, skoro nie można jej odnieść do aktualnie osiąganego przez skarżącego dochodu. Obowiązkiem skarżącego było uprawdopodobnienie, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z ewentualnymi odsetkami. Tego jednak skarżący nie wykazał, ograniczając się tylko do twierdzeń, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zasadzie stanowi powielenie wniosku zawartego w skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia na etapie postępowania kasacyjnego od oceny wyrażonej wcześniej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważywszy na równie ogólnikową treść obecnie rozpoznawanego wniosku oraz brak jakiegokolwiek dokumentowania okoliczności, na które powołuje się skarżący, zwłaszcza w zakresie pozwalającym na zweryfikowanie aktualnej sytuacji finansowej oraz majątkowej skarżącego, a także stanu jego zdrowia. W konsekwencji nie sposób przyjąć, by skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie może uszczuplić majątek skarżącego na tyle, iż nie będzie on posiadał środków na leczenie lub pozbawiony zostanie środków utrzymania. Ewentualne wykonanie decyzji ze swej istoty musi być do pewnego stopnia uciążliwe i dolegliwe dla jej adresata, nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku prowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania skutków trudnych do odwrócenia – a tylko takie okoliczności na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowią przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Można dodać, że w przypadku wyegzekwowania należności pieniężnej skutki tej czynności stanowią zwykłe następstwo zapłaty, natomiast ewentualne koszty egzekucyjne – następstwo odmowy dobrowolnej zapłaty zaległości; obydwa te skutki są jednak możliwe do odwrócenia przez zwrot wyegzekwowanych kwot. Mając zatem na uwadze, że w złożonym wniosku nie uprawdopodobniono okoliczności istotnych dla spełnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wniosek ten oddalił na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 P.p.s.a.