III FSK 835/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej P. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2026 r. sygn. akt III SA/Wa 2160/25 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 16 lipca 2025 r. nr 1401-IEW5.4123.29.2025.11.MCH w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z 4 marca 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 2160/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. G. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 16 lipca 2025 r., nr 1401-IEW5.4123.29.2025.11.MCH w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2020 r. Od ww. wyroku skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną, w której na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania decyzji jest spełnienie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. wykazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. W sytuacji, gdy chodzi o akt administracyjny rodzący obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem wnioskodawcy, konieczne jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na jego trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia. Rolą wnoszącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. W postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość ich zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. W rozpatrywanej sprawie w treści skargi kasacyjnej nie zawarto uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do zastosowania środka ochrony jakim jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W sprawie nie przedstawiono żadnych argumentów na poparcie wniosku, jak też dokumentów świadczących o sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego, które pozwoliłyby zweryfikować wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak już powyżej wskazano, to na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa obowiązek takiego sformułowania wniosku, aby w dokładny i wszechstronny sposób obrazował jej sytuację finansową i majątkową, a tym samym uprawdopodobnił, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do niego zasadne. Obowiązkiem skarżącego było więc przedstawienie konkretnych okoliczności, które mogą wystąpić w następstwie wykonania decyzji, a także poparcie ich stosownymi dokumentami. Natomiast brak uzasadnienia złożonego wniosku skutkuje uznaniem, że skarżący w żaden sposób nie potwierdził wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie Sąd zauważa, że wśród zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej skarżący zawarł zarzut dotyczący naruszenia art. 61 § 2 i § 3 p.p.s.a., wraz z jego uzasadnieniem, jednak okoliczność ta nie ma znaczenia dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem instytucja określona w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie służy kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, którego dotyczy skarga kasacyjna, ani wyprzedzaniu wyniku postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.