III FZ 220/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 2390/25, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2025 r., nr 1401-IEW1.4130.1.2025.WJ w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z 29 stycznia 2026 r. o sygn. akt III SA/Wa 2390/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. P. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Organ") z 29 sierpnia 2025 r. w przedmiocie ulgi płatniczej. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2025 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych złożonej skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie numeru PESEL Skarżącego. Jednocześnie wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone Skarżącemu 12 listopada 2025 r. (k. 19 akt sądowych). Skarżący 17 listopada 2025 r. uiścił wpis sądowy od skargi, jednak nie nadesłał swojego numeru PESEL. Nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem, zażaleniem z 20 lutego 2026 r. Skarżący zakwestionował postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniósł o jego uchylenie, a także o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy. Na podstawie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawierała braki formalne w postaci niepodania numeru PESEL. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2025 r. wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków, jednocześnie wskazując, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżący nie uzupełnił tego braku mając wiedzę, że Sąd pierwszej instancji, zgodnie ze wskazaniem w wezwaniu odrzuci skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Argumentacja podniesiona w zażaleniu pozostaje bez wpływu na zasadność podjętego rozstrzygnięcia. Obowiązek podania numeru PESEL strony wnoszącej pismo jest powiązany z pierwszą czynnością dokonywaną przed sądem administracyjnym. Wynika z obowiązującego przepisu prawa. W przypadku, gdy Skarżący złożył do Sądu pierwszej instancji pierwsze pismo w sprawie (skargę) i nie podał w nim swojego numeru PESEL, Sąd był zobowiązany wezwać Skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego pisma. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.