III FZ 398/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. W. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 652/23, w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi B. W. i D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2022 r., nr SKO.4000-1123/2022, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2022 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 12 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 652/23, Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał B. W. i D. W. do solidarnego uiszczenia brakującego wpisu od skargi uprzednio złożonej w sprawie, w terminie 7 dni od otrzymania odpisu zarządzenia. W reakcji na powyższe pismem z 15 czerwca 2023 r., uzupełnionym pismem z 24 lipca 2023 r., B. W. złożyła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, w uzasadnieniu wskazując, że zarządzenie wzywające do uiszczeniu wpisu winno uwzględniać Wójta Gminy S. jako współzobowiązanego finansowo z uwagi na udział ww. podmiotu w postępowaniach administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie braku odnotowania wpisu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie), którego § 1 pkt 1 - będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem - stanowi, że stanowi, że w sprawach o wartości przedmiotu zaskarżenia do 10.000 zł wpis stosunkowy wynosi 4% tej wartości, nie mniej niż 100 zł. Z uwagi na fakt, że Skarżący wystąpili ze skargą na decyzję organu odwoławczego bez wymaganego wpisu - co pozostaje okolicznością bezsporną w sprawie - zasadnie zostali wezwani do uregulowania opłaty. Kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiada wysokości wpisu należnego od skargi na decyzję organu podatkowego przewidzianego w § 1 pkt 1 rozporządzenia. Obowiązek fiskalny, o którym mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., po myśli art. 214 §1 p.p.s.a. spoczywa na osobie, która wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W przypadku wielości osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, pismo podlega jednej opłacie, a w przeciwnym razie oddzielnie na każdej z tych osób, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (§ 2). W rozpoznawanej sprawie skargę inicjującą postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie wnieśli oboje Skarżący i to na nich spoczywa konieczność solidarnego poniesienia wpisu od tej skargi. Wskazany w analizowanym środku zaskarżenia organ administracji publicznej nie jest podmiotem, któremu przysługuje legitymacja do zaskarżenia decyzji organu odwoławczego, i nie jest współskarżącym w sprawie. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone zarządzenie w pełni odpowiada przepisom obowiązującego prawa co do zasady i co do wysokości. Bez wpływu dla przyjętej oceny pozostaje argumentacja zażalenia odnosząca się do merytorycznego sporu co do wysokości i zasadności nałożenia daniny publicznej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.