III FZ 434/22

Dnia 25 października 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1499/19 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie. 1.1. Postanowieniem z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1499/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie A. M. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie z dnia 30 września 2019 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2018 r., w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w spłacie należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Postanowieniem z dnia 30 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę strony na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2018 r. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył zażalenie. Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2019 r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Przedmiotowe zarządzenie zostało zaskarżone zażaleniem. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II FZ 108/20 oddalił zażalenie strony. Zarządzaniem z dnia 18 maja 2020 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 12 listopada 2019 r. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SPP/Gd 231/20, starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia 28 września 2020 r. Postanowieniem z dnia 13 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie strony z dnia 29 października 2019 r. Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2021 r. w sprawie III FZ 94/21 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2020 r. wskazując, że Sąd pierwszej instancji przed odrzuceniem zażalenia powinien jeszcze raz wezwać stronę do uiszczenia należnego wpisu. Zarządzaniem z dnia 23 kwietnia 2021 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 12 listopada 2019 r. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Zarządzenie zostało uznane za doręczone w dniu 12 maja 2021 r. W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 23 kwietnia 2021 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, ale wpisu nie uiścił. W konsekwencji, Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie. 1.2. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 2. Naczelny Sąd Administracyjne zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. 2.2. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia zażalenia wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie prawidłowo wezwano stronę do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, pod rygorem jego odrzucenia. Skarżący został zatem pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu. 2.3. Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest zażalenie. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonego zażalenia, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). 2.4. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2021 r. skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 12 listopada 2019 r. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Zważając na to, że skarżący nie został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia – zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SPP/Gd 231/20, pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, a następnie powyższe zarządzenie zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia 28 września 2020 r. – miał on obowiązek ten wpis uiścić. Przesyłka zawierającą przedmiotowe zarządzenie wobec nieskutecznego doręczenia, została złożona w dniu 28 kwietnia 2021 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. W konsekwencji, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej upłynął 12 maja 2021 r. Zatem przesyłkę należało uznać za doręczoną 12 maja 2021 r. Faktyczne wydanie przesyłki w terminie późniejszym tj. w dniu 13 maja 2021 r., nie ma wpływu dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu był dzień 19 maja 2021 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Podkreślenia wymaga fakt, że skarżący złożył wiosek o zwolnienie z kosztów sądowych, jednak nigdy nie złożył wypełnionego formularza PPF i nie przekazał dokumentów i informacji o które był wzywany. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W związku z powyższym wniosek skarżącego nie mógł zostać rozpoznany merytorycznie i skarżącemu nie mogło zostać przyznane prawo pomocy. 2.5. W tym miejscu należy odnotować, że zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z powyższym, nie można przychylić się do żądań skarżącego. Nie ulega wątpliwości, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, czyniąc tym samym zarzuty zażalenia skarżącego niezasadnymi. 2.6. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.