III FZ 541/25

Dnia 28 października 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt I SA/Po 277/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 4 marca 2024 r., nr SKO.480.2231.21.2023 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z 4 września 2025 r., sygn. akt I SA/Po 277/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z 4 marca 2024 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, odrzucił zażalenie. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 26 listopada 2024 r. odrzucono zażalenie Skarżącego na postanowienie z 17 października 2024 r. o odrzuceniu skargi, ze względu na wniesienie zażalenia po upływie terminu na jego wniesienie. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zażalenie na wskazane powyżej postanowienie z 26 listopada 2024 r., odrzucające zażalenie z 30 października 2024 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 lipca 2025 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 25 lipca 2025 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, do 29 sierpnia 2025 r. żądana wpłata nie wpłynęła do WSA w Poznaniu. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie z 4 września 2025 r. zaskarżając postanowienie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, dostrzegając brak fiskalny zażalenia Skarżącego, Sąd pierwszej instancji wezwał go do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Skarżący obowiązku tego nie dopełnił w zakreślonym terminie, będąc jednocześnie poinformowanym, jakie skutki wynikają z jego niedopełnienia. Sąd pierwszej instancji był zatem obowiązany odrzucić zażalenie Skarżącego. Zauważyć należy, że argumentacja przedstawiona w zażaleniu skupia się na okolicznościach dotyczących postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Skarżący nie kwestionuje faktu nieopłacenia zażalenia. W związku zaś z odmową przyznania Stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, ewentualny brak zdolności finansowych Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia zażalenia przez Sąd pierwszej instancji. W sprawie nie doszło do pozbawienia Strony prawa do sądu, bowiem w sytuacji nieuwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na Stronie spoczywają obowiązki ponoszenia kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie, zgodnie z treścią art. 199 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.