III FZ 639/25
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-12-15
Skład orzekający: Jan Rudowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem jest zgodne z prawem, jeśli strona nie została zwolniona z kosztów sądowych?Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązek uiszczenia tej opłaty wynika z bezwzględnie obowiązujących przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia wykonawczego, a strona, której nie przyznano prawa pomocy, pozostaje zobowiązana do jej zapłaty.Stan faktyczny
Przewodniczący Wydziału WSA w Gdańsku zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2025 r. wezwał W. N. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Strona wniosła zażalenie na to zarządzenie, domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 674/24 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 czerwca 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.124.2024.2.AK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.
1. Zarządzeniem z 23 kwietnia 2025 r., I SA/Gd 674/24 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, działając na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), wezwał W. N. (dalej: skarżący) do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1090).
2. Pismem z 13 maja 2025 r. skarżący wniósł zażalenie, żądając uchylenia zaskarżonego zarządzenia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
3. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni liczonych od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Jednocześnie art. 142 § 2 p.p.s.a. nakazuje sądowi doręczenie wnioskodawcy odpisu wyroku z uzasadnieniem. Należy przy tym zauważyć, że wniosek strony, o jakim mowa w art. 142 § 2 p.p.s.a., podlega opłacie. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek żądania zgłoszonego w terminie 7-dniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek o uzasadnienie, po uprzednim wezwaniu do jej uiszczenia.
Kwotę należnej opłaty precyzuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1090), które w § 2 określa opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w wysokości 100 zł.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżący wniósł o doręczenie wyroku z 1 kwietnia 2025 r. wraz z uzasadnieniem. Skoro obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej wynika z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa, Przewodniczący Wydziału zasadnie zarządził wezwanie skarżącego do jej uiszczenia.
Jak wynika z analizy akt sprawy, skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w tym wspomnianej opłaty kancelaryjnej), zatem w świetle przepisów p.p.s.a. pozostawał zobligowany do uiszczenia brakującej kwoty 100 zł.
Wobec powyższego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej należało uznać za niezasadne, zaś samo zarządzenie za zgodne z prawem zarówno co do zasady, jak i wysokości.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że bez wpływu na zasadność wydanego zarządzenia pozostaje argumentacja zażalenia co do pozbawienia skarżącego przysługującego mu prawa do rzetelnego procesu sądowego. W niniejszym postępowaniu zażaleniowym ocenie podlega jedynie prawidłowość wydania zarządzenia wzywającego skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
Biorąc pod uwagę powyższe, stosownie do treści art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło