III FZ 80/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-03-19

Skład orzekający: Sędzia NSA Jacek Brolik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego stanowi wystarczającą podstawę do jego wyłączenia na podstawie art. 19 PPSA?
Ratio decidendi
Subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego nie jest wystarczającą podstawą do jego wyłączenia na podstawie art. 19 PPSA. Wyłączenie sędziego wymaga istnienia obiektywnych okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. W przypadku braku takich obiektywnych przesłanek, wniosek o wyłączenie sędziego powinien zostać oddalony.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego NSA S. Kozika od rozpoznania sprawy dotyczącej egzekucji świadczeń pieniężnych. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 19 marca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 436/24 w przedmiocie wyłączenia sędziego w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 lutego 2022 r., nr 22-IEE.711.91.2.2021.AR w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 436/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: WSA) na podstawie art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił wniosek Skarżącego o wyłączenie sędziego NSA S. Kozika od rozpoznania sprawy o sygn. akt I SA/Gd 436/24 w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 lutego 2024 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że art. 18 p.p.s.a. określa przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy. W tej sprawie nie została ujawniona żadna z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Z kolei art. 19 p.p.s.a. wskazuje na wyłączenie sędziego na jego wniosek lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W tym przypadku podstawą wyłączenia sędziego jest istnienie obiektywnej okoliczności, która mogłaby wywoływać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W szczególności, wyłączeniu na podstawie art. 19 p.p.s.a. może podlegać sędzia, który z innych przyczyn niż wymienione w art. 18 p.p.s.a., mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy. Trzeba jednak podkreślić, że wnioskowanie o wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a., nie może prowadzić do wyeliminowania z postępowania sędziów, których strona w swoim subiektywnym przekonaniu uznaje za stronniczych. Innymi słowy, subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego, nie może stanowić podstawy do jego wyłączenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie znalazł obiektywnych okoliczności, dających podstawę do wyłączenia sędziego wskazanego przez skarżącego, a ocenę tę w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny. Skarżący nie wykazał istnienia żadnej okoliczności, która mogłaby rodzić wątpliwość co do bezstronności sędziego. Sam zarzut braku bezstronności, oparty na subiektywnym przekonaniu strony skarżącej, nie jest wystarczający do wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. Wobec tego, nie zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku, a wydane w tym zakresie rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji należy uznać za zgodne z prawem. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło