III FZ 98/24

Dnia 7 marca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 439/23 w przedmiocie wyłączenia sędziów i asesora w sprawie ze skargi B. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 27 marca 2023 r., nr 1001-IEE-2.7192.13.2023.6.MOK w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z 9 stycznia 2023 r., I SA/Łd 439/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA") oddalił wniosek B. N. (dalej: "Skarżąca") o wyłączenie sędziego WSA E. S. , sędziego WSA P. K. i asesora WSA G. P. od orzekania w sprawie I SA/Łd 439/23 ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 27 marca 2023 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego. W ocenie sądu pierwszej instancji, skarżąca nie wskazała obiektywnych okoliczności, które świadczyłyby o braku bezstronności wskazanych we wniosku sędziów. Wniosek jest wyrazem subiektywnej oceny Skarżącej o nieprawidłowym prowadzeniu postępowania przez wskazanych sędziów. Sędziowie wymienieni we wniosku o wyłączenie złożyli oświadczenia, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), dające podstawę do wyłączenia ich od rozpoznawania przedmiotowej sprawy. W zażaleniu na powyższe postanowienie, Skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że art. 18 p.p.s.a. określa przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy. W tej sprawie nie została ujawniona żadna z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Z kolei art. 19 p.p.s.a. wskazuje na wyłączenie sędziego na jego wniosek lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W tym przypadku podstawą wyłączenia sędziego jest istnienie obiektywnej okoliczności, która mogłaby wywoływać wątpliwości, co do bezstronności sędziego. W szczególności, wyłączeniu na podstawie art. 19 p.p.s.a. może podlegać sędzia, który z innych przyczyn niż wymienione w art. 18 p.p.s.a., mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy. Trzeba jednak podkreślić, że wnioskowanie o wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a., nie może prowadzić do wyeliminowania z postępowania sędziów, których strona w swoim subiektywnym przekonaniu uznaje za stronniczych. Innymi słowy, subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego, nie może stanowić podstawy do jego wyłączenia. WSA nie znalazł obiektywnych okoliczności, dających podstawę do wyłączenia sędziów wskazanych przez Skarżącą, a ocenę tę w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny. Skarżąca nie wykazała istnienia żadnej okoliczności, która mogłaby rodzić wątpliwość co do bezstronności sędziów. Sam zarzut braku bezstronności, oparty na subiektywnym przekonaniu Skarżącej, nie jest wystarczający do wyłączenia sędziów na podstawie art. 19 p.p.s.a. Wobec tego, nie zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku, a wydane w tym zakresie rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji należy uznać za zgodne z prawem. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.