III OPP 29/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 25/24 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. Dnia 23 czerwca 2024 r. K. J. (dalej: skarżący), złożył skargę na podstawie art. 2 ust. 1 oraz art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 25/24 zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. W treści skargi skarżący wniósł o: "stwierdzenie, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie pod sygnaturą III SAB/Kr 25/24 w sprawie nie rozpoznania i załatwienia przez skarżony organ administracyjny ds. osobowych Policji mojego wniosku z dnia 18 stycznia 2009 roku o uznanie administracyjne, doszło do nieuzasadnionej przewlekłości postepowania sądowego (pkt 1); zasądzenie od Skarbu Państwa-Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sumy pieniężnej w zakresie uznania sądowego na podstawie art. 12 ust. 4 ww. ustawy (pkt 2); zobowiązanie sądu pierwszej instancji do niezwłocznego rozpoznania sprawy strony w przedmiocie bezczynności w załatwieniu wniosku-podania o dokonanie uznania administracyjnego z dnia 18 stycznia 2009 r., przy uwzględnieniu w tym przedmiocie w mojej ocenie zasadnie wnioskowania uwzględnienia, iż w zakresie przedmiotowego podania organ nie wydał decyzji pozytywnej, jak i negatywnej, od której przysługiwałaby kontrola instancyjna i pozainstancyjna w administracji, a sprawa o uznanie administracyjne jest zawisłą przed organem ponad 15 lat od daty wniesienia podania" (pkt 3). W treści uzasadnienia ww. pisma skarżący wskazał, że Sąd pierwszej instancji podjął w sprawie czynności, ale nie te, których skarżący żądał. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. z 2023 r., poz. 1725), a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt. 1-2 ww. ustawy). Skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 ww. ustawy). W przypadku odrzucenia skargi na podstawie art. 9 ust. 1, skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie (art. 14 ust. 2 ww. ustawy). W złożonej skardze skarżący co prawda zawarł żądanie stwierdzenia przewlekłości, jednakże w treści jej uzasadnienia nie wskazał konkretnych okoliczności (czynności czy zaniechań procesowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie), które, w jego ocenie, stanowiłyby podstawę do stwierdzenia przewlekłości postępowania w przedmiotowej sprawie. Skarżący nie wskazał także czasu trwania postępowania, który w jego ocenie świadczyłby o zwłoce. Skarga na przewlekłość zawiera wyłącznie zarzuty przedstawione przez skarżącego dotyczące sposobu przeprowadzenia postępowania w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 25/24, a zatem odnośnie kwestii niezwiązanych z przedmiotem skargi na przewlekłość postępowania. Z uwagi na powyższe, wniesiona przez skarżącego skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu na podstawie art. 6 ust. 2 ww. ustawy w zw. z art. 9 ust. 1 ww. ustawy.